1
00:00:00,000 --> 00:00:10,000
« ارائه ای از سینمافریک مرجع بزرگ فیلم و سریال بدون سانسور »
[ CinemaFreak.Net ]
2
00:00:15,320 --> 00:00:19,265
تهیهکننده
3
00:00:20,975 --> 00:00:25,029
فیلمی از کاترینا واسکونسِلوس
4
00:00:36,695 --> 00:00:38,445
تریش
5
00:00:39,716 --> 00:00:42,981
همیشه از این اسم
کوتاه و ظریفی که تو...
6
00:00:43,006 --> 00:00:45,474
دوست داشتی باهاش صدات کنن، خوشم میاومد
7
00:00:45,839 --> 00:00:49,269
من تو یک خانه سالمندان ام.
حالم خوبه. جای نگرانی نیست
8
00:00:49,322 --> 00:00:51,283
تصمیم خودم بود
9
00:00:52,133 --> 00:00:54,750
دیروز خونهمون فروش رفت
10
00:00:55,125 --> 00:01:01,329
باید خودم رو رها میکردم،
تا پر بکشم به جایی که تو هستی
11
00:01:01,647 --> 00:01:04,177
بدنم دیگه در اختیار خودم نیست
12
00:01:04,673 --> 00:01:06,961
جوون که بودم
13
00:01:07,242 --> 00:01:10,398
بدنم آروم بود و حتی متوجهش نمیشدم
14
00:01:10,522 --> 00:01:14,319
اما حالا از خود من بیشتر وجود داره
15
00:01:14,455 --> 00:01:19,306
امروز بچههامون شروع
کردن به لخت کردن خونه
16
00:01:19,868 --> 00:01:22,681
اونجا پیدات میکنن. میدونم
17
00:01:22,993 --> 00:01:26,001
این چند سال آخر سعی
کردم گیاهها رو سرپا نگه دارم
18
00:01:26,093 --> 00:01:30,444
اما اونزمانی که خودت مراقبشون بودی،
گلهاشون بیشتر بود
19
00:01:30,562 --> 00:01:34,038
سعی کردم همهچی رو همونجوری که
باقی گذاشته بودی نگه دارم
20
00:01:34,287 --> 00:01:37,990
اما اشیا هم حیات
پنهانی خودشون رو دارن
21
00:01:38,090 --> 00:01:42,081
هیچی مثل اونوقتی
که تو اینجا بودی نیست
22
00:01:42,405 --> 00:01:46,217
تلاشم رو کردم. اما نتونستم
همهچیز رو مثل سابق نگه دارم
23
00:01:47,014 --> 00:01:49,998
سال 1984، همهچی عوض شد:
24
00:01:50,170 --> 00:01:54,381
بدنم، خونه و خانوادهمون
25
00:01:54,448 --> 00:01:59,432
بچههامون بچه داشتن،
و خود بچههاشون هم بچه داشتن
26
00:02:00,007 --> 00:02:04,067
گفتم از خونه چشمهای
سَن لوسی رو برام بیارن
27
00:02:04,092 --> 00:02:10,435
تا شاید سلامت بیناییم سرجاش بمونه،
ای کاش تو رو تو خاطراتم ببینم
28
00:02:11,286 --> 00:02:17,395
خواستم بدلِ [اثر] سورولا رو هم بیارن،
همونی که تو اتاق پذیرایی بود
29
00:02:19,527 --> 00:02:24,651
همیشه خیال میکردم اون خود تویی
که کنار یکی از بچههامون خوابیدی
30
00:02:28,495 --> 00:02:35,885
احساس میکنم به تو نزدیک و نزدیکتر میشم،
بئاتریش، اما دلم برای دیدن دریا تنگ میشه
31
00:03:04,252 --> 00:03:07,556
مرد و زنی دیدار میکنند
32
00:03:08,765 --> 00:03:13,156
یک مرد، یک زن و احتمال عشق
33
00:03:13,772 --> 00:03:18,147
مرد گفت: "دوست
دارم دوباره ببینمت"
34
00:03:18,245 --> 00:03:24,526
زن گفت: "اگر خدا بخواد،
حتما پیش میآد"
35
00:03:26,103 --> 00:03:31,001
مرد، لبریز از دلواپسیها،
برایش نوشت:
36
00:03:32,733 --> 00:03:39,763
"ماریا بئاتریش، به گمانم خواست
خداوند در مورد ما محقق شده است"
37
00:03:40,021 --> 00:03:43,669
بیا دیدار کنیم تا با
یکدیگر آشنا شویم
38
00:03:43,997 --> 00:03:51,786
از آنجا که خداوند ما را نصیب و قسمت
یکدیگر قرار داده است. ارادتمند شما، هنریک"
39
00:03:52,691 --> 00:03:55,777
مرد و زن دیدار کردند
40
00:03:55,962 --> 00:04:06,549
طبق پیشبینی، خواست خداوند این بود
که این دو جان، هرگز از دیگری جدا نشوند
41
00:04:08,175 --> 00:04:11,276
هنریک درون بئاتریش
را نگاه کرد
42
00:04:11,956 --> 00:04:16,776
و در او امکان [وجود] خانهای را دید که
که بتوان شش فرزند را در آن نگه داشت
43
00:04:16,847 --> 00:04:19,550
و در خودش، [امکان] ملوان شدن
44
00:04:21,557 --> 00:04:27,167
وقتی که او دل به هنریک باخت،
بئاتریش باید ترسش از دریا را کنار میگذاشت
45
00:04:27,487 --> 00:04:30,931
و خود را کورکورانه وقف حضرت مریم کرد
46
00:04:31,087 --> 00:04:35,071
دریا او را دربست مضطرب ساخت
47
00:04:35,127 --> 00:04:39,096
شاید به همین خاطر بود
که آنها شش فرزند داشتند
48
00:04:39,190 --> 00:04:46,611
تا بلکه با نگاه کردن به آنها
ترس و عطش او فروبنشیند
49
00:05:08,973 --> 00:05:16,386
73, 74...
50
00:05:19,261 --> 00:05:25,222
75, 76...
51
00:05:28,494 --> 00:05:34,933
77, 78...
52
00:05:35,485 --> 00:05:37,625
اولین بچه که به دنیا آمد
53
00:05:38,281 --> 00:05:42,617
سنبلها تازه شروع به
پوشاندن پشت باغ کرده بودند
54
00:05:42,726 --> 00:05:48,959
پس معقول بود که بئاتریش طبیعت را
برای دانهی اولش به ارمغان بیاورد
55
00:05:48,984 --> 00:05:52,226
دوست دارم او جاسینتو
(سُنبل) نامیده شود
56
00:05:52,281 --> 00:05:55,523
هنریک خواسته همسرش را اجابت کرد
57
00:05:56,084 --> 00:06:03,163
داشتن فرزندی که در خشکی قرار یافته باشد
او را نیز به بئاتریش نزدیکتر نگاه میداشت
58
00:06:09,209 --> 00:06:14,365
جاسینتو با این باور بزرگ شد که
روزی کمی بالاتر از زمین زندگی میکند
59
00:06:14,535 --> 00:06:17,465
در جایی که پرندگان ساکن اند
60
00:06:17,551 --> 00:06:22,394
آزاد از نیروی گرانش و چیزهای زمینی
61
00:06:27,008 --> 00:06:30,945
ای لوسی مقدس،
که جلوهی ما را در دلت نگه میداری
62
00:06:31,249 --> 00:06:36,019
نور چشمانم را پاس بدار تا
شاید زیباییهای آفرینش را ببینم
63
00:06:36,044 --> 00:06:40,864
گرمی آفتاب، رنگهای جنگلها،
لبخند کودکان
64
00:06:41,527 --> 00:06:46,301
چشمانی مهربان به من ارزانی دار، که
توان دیدن رَدِّ پرواز پرندگان را داشته باشد
65
00:06:47,902 --> 00:06:53,456
مسخ پرندهها
66
00:07:20,489 --> 00:07:24,122
گیاهان سکهای که
در باغ خانه روییدند
67
00:07:24,285 --> 00:07:29,449
بئاتریش را مطمئن ساختند
که چه معماها در جزئیات نهفته اند
68
00:07:32,448 --> 00:07:35,955
زنی عملگرا و با ریشههایی عمیق
69
00:07:36,166 --> 00:07:40,838
بئاتریش در راستینگی گیاهان
الهامی یافت برای آموزش...
70
00:07:40,924 --> 00:07:49,103
جاسینتو، پدرو، ژوآوو،
نونو، تِرِسا، و ژوزِهی نوزاد
71
00:07:49,921 --> 00:07:53,385
وقتی به خودش اجازه داد
برای خودش وقت بگذارد
72
00:07:53,410 --> 00:07:57,691
افکار بئاتریش در
جستجوی آغاز زمان بودند
73
00:07:57,964 --> 00:08:02,104
اینجا،
خدا را همانقدر باور داشت که الفبا را
74
00:08:02,242 --> 00:08:08,523
اول آب [آفریده شد]،
بعد درختان و بعد از آن پرندگان
75
00:08:11,413 --> 00:08:13,850
اما طولی نکشید که
زولمیرا را به یاد آورد
76
00:08:13,920 --> 00:08:18,764
و فهمید که این نظریات [نامبرده]
جز هدر دادن وقت نبودند
77
00:08:19,247 --> 00:08:23,825
چرا که زولمیرا بود که پهلو به پهلوی او،
دیوارهای خانه
78
00:08:23,926 --> 00:08:30,074
و ریشههای بچهها را برپا نگهمیداشت،
بساط صبحانه میچید و ملافهها را عوض میکرد
79
00:08:30,523 --> 00:08:35,522
در اَزَل،
بیگمان زولمیرا بود و بَس
80
00:08:37,201 --> 00:08:41,771
بئاتریش به یاد نداشت زولمیرا
از کی در آنجا کار میکرد
81
00:08:41,964 --> 00:08:46,995
اما طاووسها دیگر بخشی از
محلهای بودند که او ساکنش شده بود
82
00:08:47,774 --> 00:08:51,875
هرروز صبح با سیگار
زولمیرا آغاز میشد
83
00:08:51,998 --> 00:08:58,662
بعد از آن در را میگشود و اجازه
میداد فصول، به خانه یورش بیاورند
84
00:09:30,530 --> 00:09:33,783
تریش، من یک ماه پیش رفتم
85
00:09:33,808 --> 00:09:37,706
اما قسم میخورم که دستکم یک
سال و نیمه گذشته را در دریا بودم
86
00:09:38,308 --> 00:09:40,558
دلتنگ تو و بچهها هستم
87
00:09:41,572 --> 00:09:43,821
به ملوانان اطرافم نگاه میکنم
88
00:09:43,846 --> 00:09:48,486
و در آنها اندوهِ
دلتنگی دیار را میبینم
89
00:09:49,338 --> 00:09:53,767
اغلب میدانم که دریا کاری
به کار مشکلات من ندارد
90
00:09:54,921 --> 00:09:58,209
[دریا] خودش نگرانی زیاد دارد، بئاتریش!
91
00:09:58,373 --> 00:10:04,417
هرروز باید کُلی موج بسازد،
ماهیهای زیادی او را خانهی خود میدانند
92
00:10:04,442 --> 00:10:08,512
ارواح بسیاری برای همیشه ساکنش شده اند
93
00:10:09,972 --> 00:10:15,714
دریا کار آسانی ندارد
و برایش دلسوزی میکنم
94
00:10:16,533 --> 00:10:19,713
اما نمیتوان زمان درازی به آن نگاه کنم،
چون تن و بدنم آب میرود
95
00:10:19,738 --> 00:10:24,042
و اینقدر کوچک میشود
که سرگیجه میگیرم
96
00:10:28,280 --> 00:10:30,266
میدانم که او قبل
از ما هم اینجا بوده
97
00:10:30,291 --> 00:10:34,236
و وقتی چارهای جز مردن
برای ما باقی نمانده باشد نیز
98
00:10:34,361 --> 00:10:37,141
همینجا خواهد ماند
99
00:10:38,727 --> 00:10:45,313
همیشه از دیدن چیزی چنین بیکران
که به درون ما میرود یکّه میخوردم
100
00:10:49,170 --> 00:10:54,185
امشب، پیش از برگشتن به کابینم،
از کنار آشپز کشتی گذشتم
101
00:10:54,451 --> 00:10:59,982
"ازش پرسیدم: "شام چی داریم، تاوارس"
"برنج قلبی، ناوبان"
102
00:11:00,925 --> 00:11:06,244
خودبخود دستم رو روی قلبم گذاشتم،
محض اطمینان
103
00:11:07,924 --> 00:11:11,352
بعد به یاد آوردم که حتی اگر تاوارس
به طرز شرمآوری تصمیم میگرفت
104
00:11:11,377 --> 00:11:15,267
تا دست کند و قلبم را از جا درآورد،
چیزی پیدا نمیکرد
105
00:11:15,649 --> 00:11:20,258
چراکه قلب من در خشکی مانده است، با تو
106
00:11:27,562 --> 00:11:29,780
میخوره به یک ناو هواپیمابر
107
00:11:35,646 --> 00:11:37,069
G9.
108
00:11:37,887 --> 00:11:41,332
G9... میخوره به آب
109
00:11:45,643 --> 00:11:47,635
F7.
110
00:11:47,892 --> 00:11:49,469
F7...
111
00:11:52,171 --> 00:11:54,397
میخوره به آب
112
00:11:56,764 --> 00:11:58,678
J1.
113
00:11:59,161 --> 00:12:00,692
آب
114
00:12:41,302 --> 00:12:43,005
گرفتمت!
115
00:12:45,563 --> 00:12:47,759
مرا اسماعیل صدا کن
116
00:12:47,850 --> 00:12:50,382
چند سال پیش، مهم نیست چقدر
117
00:12:50,407 --> 00:12:56,763
اندک پولی در کیف داشتم،
و چیزی در ساحل نظرم را جلب نکرد
118
00:12:56,964 --> 00:13:01,215
فکر کردم دوباره به دریا
بزنم و جهانِ آبی را ببینم
119
00:13:01,293 --> 00:13:05,946
اینگونه به جنگ ملالت
میروم و چرخه را میزان میکنم
120
00:13:05,971 --> 00:13:08,275
هروقت که شروع
میکنم به شکلک درآوردن
121
00:13:08,300 --> 00:13:11,995
هروقت که نوامبرِ خیس و نمناکی در روحم است
122
00:13:12,020 --> 00:13:14,934
هروقت که مقابل
انبارهای تابوت درنگ میکنم
123
00:13:15,004 --> 00:13:18,496
و هر خاکسپاریای را که به آن برمیخورم،
دنبال میکنم
124
00:13:18,521 --> 00:13:22,026
مخصوصا وقتی که
مالیخولیا بر من چیره میشود
125
00:13:22,051 --> 00:13:28,011
و تنها عقل سلیم از زدن و
انداختن کلاه مردم باز میداردم
126
00:13:28,036 --> 00:13:33,355
میفهمم که وقتش رسیده
در اولین فرصت به دریا بزنم
127
00:13:43,284 --> 00:13:48,409
مثل بچهها، زولمیرا هم به قصههایی
که بئاتریش میگفت گوش میداد
128
00:13:48,675 --> 00:13:51,948
و مثل پرندگان که گرانش
را به چالش میکشند
129
00:13:51,973 --> 00:13:55,027
زولمیرا قوانین قصهگویی
را به چالش میکشید
130
00:13:55,807 --> 00:13:58,901
,
میان قصههای ترسناکی که زولمیرا ساخته بود
131
00:13:58,995 --> 00:14:02,486
آن یکی که بچهها را بیش از
همه میترساند و مسحور میکرد
132
00:14:02,534 --> 00:14:07,854
قصهی کشتیای بود که در
جزیرهای دور پهلو گرفته بود
133
00:14:08,766 --> 00:14:14,615
شبهنگام، وقتی که خدمه آتش روشن کردند،
جزیره شروع به حرکت کرد
134
00:14:14,648 --> 00:14:19,819
و ملوانان را ترساند،
و بعد آنها فهمیدند که جزیره
135
00:14:19,898 --> 00:14:22,523
درواقع یک نهنگ بوده است
136
00:14:24,162 --> 00:14:28,343
با جثهای که داشت،
مثل آب خوردن کشتی و ملوانها را
137
00:14:28,368 --> 00:14:30,797
به اعماق دریا فرستاد
138
00:14:31,489 --> 00:14:35,503
شاید بخاطر همین بود که وقت حمام،
همگی از
139
00:14:35,528 --> 00:14:38,435
کف وانِ حمام میترسیدند
140
00:14:50,524 --> 00:14:54,883
شب که میشد،
حتی طاووسها هم بعد از یک روز گشت و گذار
141
00:14:55,220 --> 00:14:59,360
پناه میگرفتند
142
00:15:01,078 --> 00:15:05,172
زولمیرا همچه که آخرین نخ سیگارش
را میکشید به این موضوع فکر میکرد
143
00:15:05,540 --> 00:15:10,696
اما قبل از خوابیدن،
به دعاهای بتائریش گوش میداد
144
00:15:10,721 --> 00:15:16,743
اگرچه او باورمند [به خدا] نبود،
از شنیدن این دعاها خوشش میآمد
145
00:15:27,122 --> 00:15:32,356
وقتی میبینم که در خیابانها میدوند،
باید در و پنجرهها را ببندم
146
00:15:32,381 --> 00:15:36,584
تا مبادا قلب وحشتزدهم
سراسیمه به دنبال اونها بره
147
00:15:36,881 --> 00:15:43,137
وقتی از درخت بالا میرن،
فقط احتمال سقوط رو در نظر میگیرم
148
00:15:43,162 --> 00:15:47,771
اما در چشمهای اونها فقط
وعدهی پرواز وجود داره
149
00:15:47,796 --> 00:15:50,702
ای مادر [مقدس]،
که مادران زیادی را پیش از من دیده ای
150
00:15:50,842 --> 00:15:57,576
قلبی به بزرگی یک نهنگ به من عطا کن،
که به آرامی در میان طوفانها غوطهور شود
151
00:15:58,434 --> 00:16:01,676
یا قلبی به بلندای نوک درختان
152
00:16:02,044 --> 00:16:06,762
تا که، دورادور،
پرواز فرزندانم را دنبال کنم
153
00:16:06,887 --> 00:16:09,919
که ترسی از باد ندارند
154
00:16:29,901 --> 00:16:33,455
- گیاهها هم فکر میکنن؟
- چی؟
155
00:16:33,641 --> 00:16:36,922
گیاهها. اونها هم فکر میکنن؟
156
00:16:37,731 --> 00:16:39,238
گمونم.
157
00:16:43,168 --> 00:16:48,113
درختها چی؟
اونها هم قبل از ما وجود داشتن؟
158
00:16:49,684 --> 00:16:52,857
این درختها تولد
مامان و بابا رو دیدن
159
00:16:52,882 --> 00:16:57,318
و این درختها تولد
والدین والدین ما رو دیدن
160
00:16:57,343 --> 00:17:02,147
و اینها تولد والدین
والدین والدین ما رو دیدن
161
00:17:03,138 --> 00:17:07,888
- حالا عمر ما هم به اندازه درختها میشه؟
- گمون نکنم
162
00:17:21,486 --> 00:17:24,407
عمر خیلی از
سرخچوبهای کالیفرنیا
163
00:17:24,601 --> 00:17:28,380
به زمانی میرسه
که کلمبوس وارد آمریکا شد
164
00:17:28,405 --> 00:17:32,827
این سرخچوبها در مقایسه با بعضی از کاجها،
جوانهی محض حساب میشن
165
00:17:33,122 --> 00:17:36,575
کاجهایی که وقتی بشر خط
رو اختراع کرد سبز شدند
166
00:17:37,645 --> 00:17:41,692
درختهایی هستند که زمانی که ابراهیم
به دنیا اومد هم کهن حساب میشدند
167
00:17:41,933 --> 00:17:47,620
و درختهای دیگری که پدید اومدن
و ناپدید شدن تمامی تمدنها رو دیدن
168
00:17:48,886 --> 00:17:51,315
بئاتریش از تمام اینها باخبر بود
169
00:17:51,525 --> 00:17:56,790
و میدونست چطور باید صبر
و آگاهی درختان رو داشته باشه
170
00:17:56,883 --> 00:18:03,298
رابطه او با هنریک
مثل رابطه او با خدا بود
171
00:18:03,383 --> 00:18:10,688
گرچه یکدیگر را نمیدیدند،
حضور او را در جایجای خانه حس میکرد
172
00:18:21,604 --> 00:18:25,088
عزیز دلم،
بابت عکسهایی که برام فرستادی ممنون
173
00:18:27,161 --> 00:18:33,912
خواب جاسینتو، پدرو، نونو،
ترسا، ژوآوو و زی رو میدیدم
174
00:18:34,214 --> 00:18:37,519
که دارند بدون اینکه من بتونم
ببینمشون یا بشنومشون بزرگ میشن
175
00:18:37,808 --> 00:18:42,057
از خدا خواستم اجازه بده
خاطره تن تو رو حفظ کنم
176
00:18:42,814 --> 00:18:47,079
و اینقدر نامههات رو خوندم که
بعضی کلمات دیگه قابل خوانش نیست
177
00:18:49,283 --> 00:18:52,875
دلم برای بردن دماغم
بین امواج موهایت تنگ شده است
178
00:18:52,900 --> 00:18:55,838
هنریک از دور بزرگ شدن
خانواده را نظاره میکرد
179
00:18:57,435 --> 00:19:00,664
او تنها هنگام تولد
جاسینتو حاضر بود
180
00:19:00,766 --> 00:19:04,500
و ترسا را تنها وقتی دید
که چهار-ساله شده بود
181
00:19:04,804 --> 00:19:06,669
بچههای او بزرگ میشدند
182
00:19:06,702 --> 00:19:12,858
و هنریک به داستانها و جزئیاتی که
بئاتریس تعریف میکرد متوسل شده بود
183
00:19:13,458 --> 00:19:16,293
او در چهارچوب عکسها مینگریست
184
00:19:16,363 --> 00:19:21,214
و قانع شده بود که فرزندانش در این
چهارچوب برای همیشه کوچک باقی میمانند
185
00:19:26,206 --> 00:19:34,073
اما این از آرزوهای خودخواهانهی والدین
است: اینکه بچهها خیلی بزرگ نخواهند شد
186
00:19:34,681 --> 00:19:40,102
او میدانست که وقتی بچهها
کوچک اند تنها متعلق به والدین اند
187
00:19:40,127 --> 00:19:45,228
و وقتی بزرگ میشوند والدین
باید آنها را با تمام دنیا قسمت کنند
188
00:19:46,244 --> 00:19:49,467
از آنجا که او دریا را انتخاب کرده بود،
لحظاتی را که همهچیز...
189
00:19:49,492 --> 00:19:53,852
برای اولین بار رخ میداد، از دست داد
190
00:19:57,242 --> 00:20:02,216
از ساز و کار طبعیت رنج میبرد،
میدانست که تن فرزندانش
191
00:20:02,241 --> 00:20:06,006
بیش از این در حصار نازک
عکسها گرفتار باقی نمیماند
192
00:20:08,483 --> 00:20:12,506
بازوان آنها اینک
توان تازهای داشت
193
00:20:12,685 --> 00:20:17,106
و چشمهاشان میتوانست فراسوی
دیوارهای خانه را نظاره کند
194
00:20:20,121 --> 00:20:25,308
هیچ قاب عکسی توان نگه داشتن آنها را نداشت
195
00:20:47,849 --> 00:20:49,895
من هم کمی میخوام، لطفا
196
00:20:50,840 --> 00:20:53,176
- کی یک تکه کیک میخواد؟
- من!
197
00:20:53,329 --> 00:20:55,563
من فقط چندتا آبنبات میخوام
198
00:20:59,250 --> 00:21:00,945
کیک داره میآد!
199
00:21:01,255 --> 00:21:09,262
تولدت مبارک!
تولدت مبارک!
200
00:21:23,092 --> 00:21:29,341
تولدت مبارک جاسینتوی عزیز،
تولدت مبارک!
201
00:21:35,401 --> 00:21:40,588
دوازده-ساله شدم و در مدرسه یاد
گرفتم انسان میتواند تا 100 سال عمر کند
202
00:21:40,674 --> 00:21:46,422
اما حشرات روزپا 24 ساعت،
و مگسها 4 هفته
203
00:21:46,455 --> 00:21:50,798
سنجاقکها 4 ماه،
موشها نهایت یک سال
204
00:21:50,923 --> 00:21:57,650
موش کور سه سال، خرگوشها 10،
خفاشها 15، سگها نهایت 20، و گربهها 25
205
00:21:58,043 --> 00:22:03,050
شترمرغ تا 50 هم میرسه و
یک نهنگ پیر 210-ساله هم پیدا شده
206
00:22:03,168 --> 00:22:05,605
و یک لاکپشت پیر 250-ساله
207
00:22:06,533 --> 00:22:11,447
از روی کشتی خود، آیا پدر همان
ماهی را که من میبینم، میبیند؟
208
00:22:38,777 --> 00:22:43,420
پرنده مقدس، که در آسمان هستی،
بالهایت مقدس باد
209
00:22:43,445 --> 00:22:48,710
بیایَد پرواز تو سوی ما. سقف
خانههای ما را حراست کن
210
00:23:01,368 --> 00:23:04,118
قبل از اینکه بفهمن مُرده
211
00:23:04,326 --> 00:23:09,849
باورشون نمیشد که
پرنده دیگه نتونه پرواز کنه
212
00:23:10,208 --> 00:23:15,692
جاسینتو خواست ببینه میشه مراسم خاکسپاری
برگزار کرد یا نه، ژوآوو حتی یک دعا هم ساخت
213
00:23:15,964 --> 00:23:19,878
همگی به باغ رفتیم و دیدن نگرانی
اونها بابت سعادت ابدی پرنده
214
00:23:19,903 --> 00:23:23,548
خیلی متاثرکننده بود
215
00:23:23,573 --> 00:23:26,822
بعد رویداد عجیبی رخ داد، هنریک
216
00:23:26,847 --> 00:23:34,821
خیلی جدی، نونو به من نگاه کرد
و پرسید: "مامان، بابا مُرد، نه؟"
217
00:23:34,846 --> 00:23:38,539
از اینکه حتما مکث
دراماتیکی کرده بودم یکّه خوردم
218
00:23:38,564 --> 00:23:42,751
و بعد ترسا زد زیر
گریه و گفت: "بابا مُرد"
219
00:23:43,204 --> 00:23:45,189
جاسینتو پدرو رو بغل کرد
220
00:23:45,236 --> 00:23:49,820
و ژوآووی طفلی،
که خیلی زود بزرگ شده بود، نقش زمین شد
221
00:23:49,845 --> 00:23:54,657
آخرش برگشتم گفتم: "احمق
نباشید! مگه بابا دریا نیست؟"
222
00:23:54,743 --> 00:23:59,798
جاسینتو گفت: "اما شاید همونجا مرده
باشه و برای همینه که هنوز برنگشته"
223
00:23:59,823 --> 00:24:06,104
ترسا ادامه داد: "طفلکی بابا!" و
پدرو: "حتما خداحافظی هم نکرد."
224
00:24:07,774 --> 00:24:10,023
توی همین گیر و دار بود،
که زی فرار کرد
225
00:24:10,048 --> 00:24:14,032
و وقتی که پیداش کردم،
داشت با خوشحالی مورچه میخورد
226
00:24:16,163 --> 00:24:19,233
دستکم وقتی هنوز اینقدر کوچک ان،
همهچیز رو زود فراموش میکنن
227
00:24:19,258 --> 00:24:21,703
و بعد گریه و تلاطم سپری شد
228
00:24:21,728 --> 00:24:26,790
مراقب بودم همون
بچههایی باشن که هستن
229
00:24:34,451 --> 00:24:38,435
تو خونه، زولمیرا و بچهها از
این بازیهای عجیب میکردن
230
00:24:39,002 --> 00:24:45,135
ترسا گفت زولمیرا داره
بهشون زبان پرندهها رو یاد میده
231
00:24:47,204 --> 00:24:52,719
گاهی اینطور به نظر میآد که پرندههای
باغ تو اتاقخوابهای ما زندگی میکنن
232
00:24:55,125 --> 00:25:00,616
فصلها میگذرن و ما، مثل همیشه،
تو رو با اشتیاقی به یاد میآریم
233
00:25:00,641 --> 00:25:05,125
که به چهاردیواری
خونه محدود نمیشه
234
00:25:24,213 --> 00:25:27,642
امروز جزیره فوگو رو
به مقصد آنگولا ترک کردیم
235
00:25:28,681 --> 00:25:32,985
دقایقی قبل از بادبان گشودن نامهای به
دستمون رسید که سخت بهش نیاز داشتیم
236
00:25:33,454 --> 00:25:36,226
دو هفته بدون نامه مانده
بودیم و تصور نمیکنی
237
00:25:36,251 --> 00:25:43,250
این چطور میتونه یک مرد رو
به جنونی توصیفناپذیر بکشونه
238
00:25:44,922 --> 00:25:50,099
آلوِس، ملوان راهنما، اینقدر به هم ریخته
بود که تو دریای آزاد کشتی رو ترک کنه
239
00:25:50,124 --> 00:25:53,647
میگفت طاقتش دیگه طاق شده
240
00:25:54,928 --> 00:25:59,750
بیاینکه متوجه باشد، سارجنت سیلوا راموس
چند روز گذشته رو به پاهاش نگاه میکرد
241
00:25:59,775 --> 00:26:03,032
تا چهره پدر و مادرش رو از یاد نبره
242
00:26:03,930 --> 00:26:09,477
از اونجا که خوابم نمیبرد،
شروع کردم به دیدن چیزها
243
00:26:12,330 --> 00:26:15,225
م
244
00:26:15,250 --> 00:26:17,023
من
245
00:26:17,048 --> 00:26:18,660
ع من
246
00:26:18,685 --> 00:26:21,262
عِ من
247
00:26:21,287 --> 00:26:23,541
عِشق من
248
00:26:23,566 --> 00:26:25,524
عشق من،
249
00:26:25,549 --> 00:26:28,433
عشق من، م
250
00:26:28,458 --> 00:26:35,834
عشق من، من
251
00:26:35,859 --> 00:26:37,805
عشق من، خ من
252
00:26:37,830 --> 00:26:39,822
عشق من، خا من
253
00:26:39,847 --> 00:26:41,342
عشق من، خان من
254
00:26:41,367 --> 00:26:43,393
عشق من، خانه من
255
00:26:43,418 --> 00:26:45,697
عشق من، خانه من د
256
00:26:45,722 --> 00:26:47,941
عشق من، خانه من، در
257
00:26:47,966 --> 00:26:49,474
عشق من، خانه من در د
258
00:26:49,499 --> 00:26:51,707
عشق من، خانه من در در
259
00:26:51,732 --> 00:26:56,138
عشق من، خانه من در دریا
260
00:27:01,165 --> 00:27:07,181
روزهایی که نامه میآد،
سکوت مرگباری در کشتی حکمفرما میشه
261
00:27:07,213 --> 00:27:11,422
اما وقتی جهت باد عوض میشه، میتونم حس کنم
این کلمات تاثیرگذار توسط خانوادههایی...
262
00:27:11,447 --> 00:27:15,022
نوشته شده، مثلا خانواده خودمون،
263
00:27:15,047 --> 00:27:18,679
که یاد گرفتن با اشتیاقشون چطوری تا کنن
264
00:27:21,805 --> 00:27:25,266
"عزیز من،
کلمات تو مرا لبریز از شادی ساخته اند
265
00:27:25,291 --> 00:27:29,304
و نامهات را نزدیک قلبم نگه میدارم،
همانجایی که خودت را نیز نگه داشته ام
266
00:27:29,329 --> 00:27:31,853
شکر خدا حال و روز
فرزندانمان هم خوب است
267
00:27:31,878 --> 00:27:35,670
آرماندو، اینجا همهچیز روبراه است
268
00:27:35,695 --> 00:27:39,903
حال ژوزه کارلوس خوب است، شکر خدا،
برای تو بوسههای فراوان میفرستد
269
00:27:39,935 --> 00:27:43,899
طفلکی کارمیندا باید عمل
دیگری را روی پایش انجام میداد
270
00:27:43,924 --> 00:27:47,420
اما ما به او گوشزد کرده
بودیم که دارد پا به سن میگذارد
271
00:27:47,445 --> 00:27:50,737
حالا به سرش زده است
که به فقرا دست یاری برساند
272
00:27:50,762 --> 00:27:54,140
پسر عزیز من، به درگان باربارای
مقدس دعا کرده که شاید نامهای از تو بیاید
273
00:27:54,165 --> 00:27:57,258
و به بانوی مقدسِ ملوانان،
که حافظ تو باشد
274
00:28:03,680 --> 00:28:06,938
دانیل، میدانی شنا بلد نیستم
275
00:28:06,963 --> 00:28:11,040
فکرش را که میکنم که وسط اقیانوس هستی،
بدجوری توی دلم خالی میشود
276
00:28:11,682 --> 00:28:17,065
فکر امواج چهارستون تنم را میلرزاند،
و برای من دریا فقط از دور زیباست
277
00:28:17,090 --> 00:28:20,441
فکر تو در میان دریاهای دور،
بند دلم را پاره میکند
278
00:28:20,473 --> 00:28:22,394
اما خیلی به تو افتخار میکنم
279
00:28:22,419 --> 00:28:28,589
کاش که کاپه ورده نزدیکتر
بود. حتی نمیفهمم تو کجا هستی
280
00:28:28,614 --> 00:28:32,948
او میگوید نمیتواند نامه بفرستد
چون بیامان به گریه میافتد
281
00:28:32,973 --> 00:28:36,027
عذرخواهی کرده و
خواسته با او صبوری کنی
282
00:28:36,971 --> 00:28:40,650
بوسهها از طرف مادرت و میمی،
که عشقش نثارت باد
283
00:28:43,639 --> 00:28:47,419
این توان را به من بده که
چیزهایی داشته باشم تنها ازآن خودم
284
00:28:47,444 --> 00:28:50,568
مهم نیست که گاهی
چقدر غریبانه است
285
00:28:50,685 --> 00:28:54,560
به من فرصت و شهامت شکیبایی بده،
اگرچه ندانم برای چه
286
00:28:55,443 --> 00:28:59,658
به من شهامت بده تا بدانم
گاهی همهچیز بر وفق مراد نیست
287
00:28:59,683 --> 00:29:02,421
چون گاهی اوضاع روبراه نیست
288
00:29:02,446 --> 00:29:05,897
به من توان بده که وارونهی خود باشم
289
00:29:05,922 --> 00:29:09,657
و، عاقبت، آن هنگام که تمام مغازهها را بستی
290
00:29:09,683 --> 00:29:13,145
وقتی موسیقی تمام
کافهها را قطع کردی
291
00:29:13,170 --> 00:29:16,456
وقتی دیگر کسی در
دفاتر کار باقی نمانده است
292
00:29:16,481 --> 00:29:20,887
و وقتی خیابانها به
اوج تنهایی خود میرسند
293
00:29:21,565 --> 00:29:26,432
بگذار ایستاده بمیرم، مثل درختان
294
00:29:48,207 --> 00:29:52,715
درد زانوهای او یکباره بروز نکرد،
که رفتهرفته پیدا شد
295
00:29:53,213 --> 00:29:57,854
تا اوقتی جاسینتو شبانه
سه سانتیمتر رشد کرد
296
00:30:00,064 --> 00:30:06,086
پیکر او رشد میکرد تا پذیرای
آرزوها و امیال بزرگتری باشد
297
00:30:06,111 --> 00:30:12,994
که مرزهایی را که استخوانهایش تعریف کردند،
درمینوردید،
298
00:30:14,124 --> 00:30:19,023
با اینحال، وقتی در باب پایان
کودکی با خودش چک و چانه میزد
299
00:30:19,374 --> 00:30:24,982
تمام چیزهای استثنایی که
دنیای کسانی را که از گرانش
300
00:30:25,007 --> 00:30:29,139
ترسی نداشتند را میساخت،
هنوز درون او زنده بود
301
00:30:34,694 --> 00:30:40,952
به نظر جاسینتو همیشه عجیب بود
که دانهای کوچکتر از کف دستش
302
00:30:41,083 --> 00:30:46,138
میتونه درختی رو در خود داشته
باشه که بلنداش به 100 متر میرسه
303
00:30:47,361 --> 00:30:52,462
جاسینتو سرانجام این فکر
آزاردهنده را از سر بیرون کرد
304
00:30:52,765 --> 00:30:58,242
به علاوه، او درد زانوها،
قوزکها و شانههاش را فراموش کرد
305
00:30:58,520 --> 00:31:03,848
همچنین دردی را که پهن شدن قفسه سینهش
هنگام ایجاد فضای لازم برای قلبی بزرگتر
306
00:31:04,029 --> 00:31:06,097
باعث شده بود از یاد برد
307
00:31:06,122 --> 00:31:13,052
که حالا میتوانست گنجایش چیزهای دیگری را در
کنار خانه، خواهر و برادر و خودش داشته باشد
308
00:31:13,544 --> 00:31:18,989
قلبی که شروع کرده بود
مقاصد خودش را داشته باشد
309
00:31:24,761 --> 00:31:30,191
من دستهام رو بهتر
از چهرهم میشناسم
310
00:31:30,339 --> 00:31:35,626
هرروز صبح من با این دوستان معتمد
آغاز میشد:
311
00:31:35,651 --> 00:31:42,596
من را میشستند، خشک میکردند و
خودشان را وقف موهای مجعد من میکردند
312
00:31:43,023 --> 00:31:47,163
با چنان مهارتی که از وجودش باخبر نبودم،
آنها موی ترسا را میبافتند
313
00:31:47,280 --> 00:31:51,764
و دزدکی پاها و باسن همه
بچهها را نیشگون میگرفتند
314
00:31:52,522 --> 00:31:56,061
با دقت زیاد ژاکت میبافند،
315
00:31:56,138 --> 00:32:00,302
اتو میکنند،
رختها و روزها را تا میکنند
316
00:32:01,074 --> 00:32:05,433
آنها که فکر میکنند این دستها
هستند که به ما متعلق اند اشتباه میکنند
317
00:32:05,805 --> 00:32:09,125
این ماییم که به دستها تعلق داریم
318
00:32:10,366 --> 00:32:13,998
آنها اند که میدانند
کی درختان را هرس کنند
319
00:32:14,023 --> 00:32:17,661
کی ازگیلهای ژاپنی را بچینند،
کی علفها را بیرون بکشند
320
00:32:17,686 --> 00:32:21,069
و همانها اند که بعد
از روزی طولانی،
321
00:32:21,094 --> 00:32:25,631
همچه که لبخند پرندگان را تماشا میکنم،
سرم را نگه میدارند
322
00:32:26,444 --> 00:32:29,304
وقتی که همه تو خونه خوابیده ان
323
00:32:29,475 --> 00:32:33,012
و وقتی خستهتر از اون
بودم که باهاشون مخالفت کنم
324
00:32:33,037 --> 00:32:37,858
دستها شروع میکنن
به گرد آوردن [آثار] کودکی بچههامون
325
00:32:37,990 --> 00:32:42,630
با پنهانکاری از اونها مراقبت میکنن،
انگار که عتیقه ان
326
00:32:42,925 --> 00:32:44,597
و همینطور هم هستند
327
00:32:44,753 --> 00:32:48,722
تا جایی که ثابت میکنند
که آنها قبلا بچه بوده اند
328
00:32:48,877 --> 00:32:52,197
گاهی در عجب ام که چه چیزی
ممکنه دستهای یک مادر رو برانگیزه
329
00:32:52,230 --> 00:32:56,933
از کودکیِ بچههاش حفاظت کنه
330
00:32:57,003 --> 00:33:02,994
آیا ترسِ ما از به جا نیاوردن اونها در هنگامیه
که [بزرگتر میشوند و] به فکر خودشون میافتند؟
331
00:33:03,937 --> 00:33:09,561
وقتی که بزرگ شن ما باید بریم تو زیرزمین،
هنریک
332
00:33:09,647 --> 00:33:11,894
و بیاینکه کسی بفهمه
333
00:33:11,927 --> 00:33:18,373
بچههامون رو ملاقات کنیم،
یعنی بچگیهاشون رو [ملاقات کنیم]
334
00:34:32,655 --> 00:34:36,381
یک بار جاسینتو به مجموعه
تمبرهای پدرش نگاه انداخت
335
00:34:36,406 --> 00:34:39,108
و فقط متوجه تصاویرش شد
336
00:34:39,451 --> 00:34:43,224
آن زمان پرسشهای او در
یک کتاب گیتاشناسی میگنجید
337
00:34:43,279 --> 00:34:47,130
و تنها به حیواناتی مربوط میشد
که در نقاط دور زندگی میکردند
338
00:34:47,292 --> 00:34:50,659
که از قضا آنها
هم پرتغال نامیده میشدند
339
00:34:52,691 --> 00:34:58,174
بعد، پرسشهای او بزرگتر شدند
340
00:34:59,213 --> 00:35:03,330
تکتک چهرهها را مشاهده
کرد و ترس آنها را
341
00:35:03,447 --> 00:35:06,892
هنگام [تماشای] ورود مردان بیگانه
از سوی دریا متصور شد
342
00:35:06,955 --> 00:35:10,563
درحالی که میگفتند آن
مکان اکنون متعلق به آنهاست
343
00:35:10,588 --> 00:35:13,111
همچه که شلاقها و
قلمپرهاشان را بیرون میکشیدند
344
00:35:13,136 --> 00:35:19,065
پرتغالیها بیدرنگ نوشتن
به آنها را شروغ کردند
345
00:35:21,446 --> 00:35:27,376
فکر اینکه نمیشود دست
به کشف قارهای زد که
346
00:35:27,409 --> 00:35:30,588
از قبل میلیونها سکنه دارد،
دست از سر جاسینتو برنمیداشت
347
00:35:30,932 --> 00:35:33,970
تا آنوقت او دیگر دانشجو شده بود
348
00:35:33,995 --> 00:35:38,080
و با مشکلات تنفسی روبرو.
349
00:35:38,124 --> 00:35:42,431
بئاتریش متقاعد شده
بود که پسرش آسم دارد
350
00:35:42,456 --> 00:35:49,057
اما مشکل جاسینتو نبود
اکسیژن در آن کشور بود
351
00:35:49,082 --> 00:35:54,715
و سرزمینهای پدری خیالیش،
که همهچیز در آن به اسم آن مرد بود
352
00:35:54,740 --> 00:35:58,849
و هرچه را که او لمس کرده بود،
خفه شده بود
353
00:36:00,963 --> 00:36:03,393
اغلب بحث میکردند
354
00:36:04,055 --> 00:36:06,539
بئاتریش خشم پسرش را درک نمیکرد
355
00:36:06,999 --> 00:36:09,456
هنگام عشای ربانی هیچکس مشکلی نداشت
356
00:36:09,481 --> 00:36:15,605
همه 11:50 صبح آمدند،
در وقت مناسب بوسیدن و پول بخشیدن به فقرا
357
00:36:15,630 --> 00:36:18,350
هنگام ظهر کشیش
عشای ربانی را آغاز کرد
358
00:36:18,535 --> 00:36:23,777
اما جاسینتو از بابت گرد و غبار
روی قاب عکسها دلخور بود،
359
00:36:23,885 --> 00:36:28,252
که مدتی آنقدر طولانی
آنجا مانده بودند که همه گفتند:
360
00:36:28,445 --> 00:36:31,928
"اما اینکه غبار
نیست! رنگ قاب عکسه!"
361
00:36:32,179 --> 00:36:37,862
جاسینتو میدانست که آن
زنگار فرسوده رنگ قاب نبود
362
00:36:37,887 --> 00:36:45,566
پس هربار که به آینه نگاه میکرد،
بهجای خودش، غبار میدید
363
00:36:45,840 --> 00:36:50,488
بتائریش از کتاب جامعه* نقل
قول آورد: "هر کاری زمانی دارد"
364
00:36:50,668 --> 00:36:56,097
جاسینتو میدانست که تا آن وقت،
زمان هیچوقت طرف او را نگرفته است
365
00:36:56,122 --> 00:36:59,849
و شاید از همین رو که او تقریبا
داشت تسلیم این موضوع میشد
366
00:36:59,990 --> 00:37:04,724
باز به سراغ مجموعه تبمرها رفت،
تا آخرین سالهای آن جهان را نظم و ترتیب دهد
367
00:37:05,537 --> 00:37:09,966
اما تمبرها به اون نشان دادن که شاید
به زودی دیگر از غبار خبری نباشد
368
00:37:20,884 --> 00:37:27,173
گاهی چشمهای ترسا بر
پریز اتاق خواب درنگ میکرد
369
00:37:27,198 --> 00:37:31,783
پریزها، که مادینه بودند،
به دیوارهای خانه چسبیده بودند
370
00:37:31,808 --> 00:37:33,830
ناتوان از حرکت
371
00:37:34,172 --> 00:37:38,259
اما بدون پریز،
نه برقی بود، نه گرما
372
00:37:38,640 --> 00:37:41,460
و نه خشککنها و ماشینهای اصلاح
373
00:37:42,396 --> 00:37:46,583
و اما دوشاخهها،
آنها میتوانستند آزادنه هرجای خانه بچرخند
374
00:37:46,886 --> 00:37:50,808
و به هر پریزی که میخواهند وارد شوند
375
00:37:51,877 --> 00:37:59,666
برعکس برادرهایش، ترسا میدانست
که بعضی کارها مردانه اند و بعضی زنانه
376
00:37:59,882 --> 00:38:06,592
زنها میبافند، میپختند، باردار میشدند،
به بچهها میرسیدند، سقط میکردند
377
00:38:06,700 --> 00:38:09,457
و خانههایی را رتق و فتق
میکردند که متعلق به مردها بود
378
00:38:09,886 --> 00:38:15,316
گردآوری دانشنامهها،
کشفها و جنگها کار مردها بود...
379
00:38:47,016 --> 00:38:52,867
♪ گذرنامهت رو بردار ♪
380
00:38:52,976 --> 00:38:55,593
♪ داخل کتاب دعا ♪
381
00:38:57,023 --> 00:39:00,639
♪ برای فریب دادن مرگ ♪
382
00:39:02,763 --> 00:39:08,052
♪ ژاکت شانست رو بردار ♪
383
00:39:08,255 --> 00:39:11,411
♪ این مال برادرم خوزهست ♪
384
00:39:11,763 --> 00:39:17,419
♪ که خبر نداره گینه کجاست ♪
385
00:39:20,020 --> 00:39:26,743
♪ یوآخیم، عشق من، حالا میدونم ♪
386
00:39:26,768 --> 00:39:31,479
♪ که وقتی از اینجا بری ♪
387
00:39:32,244 --> 00:39:38,720
♪من اینجا سلولیت خواهم داشت ♪
(طراوتم رو از دست میدم)
388
00:39:40,009 --> 00:39:43,173
♪ تو برهوت را پشت سر میگذاری ♪
389
00:39:43,570 --> 00:39:46,952
♪ من روزها را ♪
390
00:39:47,327 --> 00:39:50,467
♪ تو بند اشتیاق را میبُری ♪
391
00:39:50,864 --> 00:39:58,239
♪ و من تو را... از عکسها ♪
392
00:40:03,648 --> 00:40:12,640
♪ و این آهنگ برای اینه که وانمود کنم ♪
393
00:40:13,125 --> 00:40:18,531
♪ وقتی که تنها هستم ♪
394
00:40:18,935 --> 00:40:27,661
♪ فاصلهای که آفریقاییها بین ما انداختند ♪
395
00:40:28,175 --> 00:40:32,572
♪ هیچ برام مهم نیست ♪
396
00:40:37,845 --> 00:40:39,860
سالازار مُرد
397
00:40:39,885 --> 00:40:45,760
چیزی که مدتها حسرتش رو میکشیدیم،
اتفاق افتاد، هنریک: اونها بزرگ شدن
398
00:40:47,369 --> 00:40:52,032
وجود زی همهجای خونه
احساس میشه. او عاشق شده
399
00:40:52,572 --> 00:40:59,298
زمستون بود که شروع شد و حالا
که بهاره او هیچوقت خونه نیست
400
00:41:00,688 --> 00:41:05,086
باقی بچهها مثل رودخانه اند و
من این جمله رو به خاطر دارم:
401
00:41:05,414 --> 00:41:09,055
همه از خشونت رودها حرف میزنند
402
00:41:09,080 --> 00:41:14,432
اما هیچکس هرگز از خشونت
حاشیههای دربرگیرنده رودها حرف نمیزند
403
00:41:16,401 --> 00:41:21,478
یکروز، ترسا با خشم به خانه آمد و
گفت که هرگز مثل ما زندگی نخواهد کرد
404
00:41:21,610 --> 00:41:25,073
او گفت که باور به اینکه همهچیزْ [همان]
اولین بار باب میل پیش میرود خیال خام است:
405
00:41:25,098 --> 00:41:29,043
اولین شغل،
اولین ازدواج، اولین خانه
406
00:41:31,199 --> 00:41:34,605
روز بعد، میان گریه و خشم
407
00:41:34,630 --> 00:41:39,450
جاسینتو به من گفت که او قبول
ندارد که وظیفه بر لذت مقدم است
408
00:41:40,364 --> 00:41:46,216
وقتی خواستم بغلش کنم، گفت: مامان،
مدار زمین هرروز عوض میشه،
409
00:41:46,241 --> 00:41:51,943
"انگار داره به ما میگه
که ما هم باید عوض بشیم"
410
00:41:57,004 --> 00:41:59,683
پدرو توسط پیده* دستگیر شده بود
(پلیس بینالمللی و کشوری پرتغال)
411
00:42:00,229 --> 00:42:05,830
ده شب نتوانستم چشم روی هم بگذارم،
و هر شب را در اتاق او گذراندم
412
00:42:09,406 --> 00:42:15,258
حس میکنم دارند بزرگتر میشوند
و میخواهند بلندتر پرواز کنند
413
00:42:15,283 --> 00:42:18,070
میدانم آنها را بزرگ
کردیم تا بهتر از ما شوند
414
00:42:18,095 --> 00:42:23,790
اما حالا نمیدانم چطور با چیزی
که هستند و احساس میکنند کنار بیایم
415
00:42:24,032 --> 00:42:28,665
رنج میکشم چون باور
دارم دنیا هم باید تغییر کند
416
00:42:28,946 --> 00:42:32,126
اما نمیدانم چطور
417
00:42:32,150 --> 00:42:39,150
آوا-مـووی
418
00:43:03,253 --> 00:43:08,308
قبلی از اینها ندیده بودم،
اما تو لوبیتو زیاد پیدا میشه
419
00:43:09,525 --> 00:43:13,321
این نزدیکترین فاصلهایه که
با یک موجود شگفتانگیز داشتم
420
00:43:13,484 --> 00:43:18,851
یک اسب با دُم ماهی، که یک هیولای
دریایی نیست، بلکه یک معجزه دریاییه
421
00:43:19,491 --> 00:43:22,859
یک هیپوکامپوس* مثل
همونی که تو مغز ماهاست
هیولای دریایی که نیمه ی پیشین بدنش اسب و بقیه ماهی است
422
00:43:22,884 --> 00:43:28,118
که بهم اجازه میده خاطرات
تو و بچهها رو حفظ کنم، تریش
423
00:43:30,492 --> 00:43:32,981
وقتی پیداش کردم،
نیمهمیر روی شنها افتاده بودم
424
00:43:33,006 --> 00:43:35,302
اما میتونستم فراسوش رو ببینم
425
00:43:35,443 --> 00:43:39,927
و بعد چشمهاش و تپش
قلبش رو از میون بدنش دیدم
426
00:43:40,724 --> 00:43:44,269
به من گفتن که نرهای این
موجود هستن که بچه دار میشن
427
00:43:44,294 --> 00:43:51,364
اون موجود کوچک بیشتر شبیه توئه:
بچهها و خاطرات رو نگه میداره
428
00:43:56,209 --> 00:44:01,146
و حملشون میکنه، گمون میکردم
اسبهای دریایی از ازل اینجا بودند
429
00:44:01,171 --> 00:44:04,476
وگرنه از کجا یادمون
میاومد که کی هستیم؟
430
00:44:04,733 --> 00:44:07,337
اینیکی که برات میفرستم،
خیلی شکنندهست و در عین حال زیبا
431
00:44:07,369 --> 00:44:10,618
و از دریای پهناوری میگذره
که ما رو از هم جدا میکنه
432
00:44:10,713 --> 00:44:16,041
این لبریز از خاطراتیه که
ما هنوز باهم خواهیم ساخت
433
00:44:56,688 --> 00:44:59,164
هرروز رویه همون رویه سابقه
434
00:44:59,335 --> 00:45:03,045
اما تا مغز استخوان تغییرات
آب و هوا رو حس میکنم
435
00:45:03,371 --> 00:45:06,363
هنوز شیپور صبحگاهی
برام تاثیرگذاره
436
00:45:06,388 --> 00:45:09,333
و خورشید رو از
زیر دریا بیرون میکشه
437
00:45:09,481 --> 00:45:14,043
بعد از اینهمه سال روی
عرشه بودن هنوز از اینکه
438
00:45:14,068 --> 00:45:17,185
هنوز دودستی به کارهای کوچکی که
روی خشکی میکنیم چسبیدیم، جا میخورم
439
00:45:17,321 --> 00:45:21,024
انگار که با انجام دادنشون،
دریا [محیطی] انسانیتر میشه
440
00:45:22,141 --> 00:45:24,537
دریا آنقدر تمام و کمال
دنیا رو زیر سلطه داره که
441
00:45:24,562 --> 00:45:28,226
سیاره ما، زمین،
باید "اقیانوس" نام میگرفت
442
00:45:30,731 --> 00:45:32,540
دو هفتهس که رنگ خشکی رو ندیدیم
443
00:45:32,565 --> 00:45:36,142
و میتونم حس کنم که چشمهام
وقت نگاه کردن به افق، تیزتر میشن
444
00:45:36,167 --> 00:45:40,457
و فقط هم من نیستم.
150 نفر بهش خیره میشن
445
00:45:40,761 --> 00:45:44,221
و به این فکر میکنن که خطی
که دریا رو از آسمون جدا کرده
446
00:45:44,246 --> 00:45:46,939
تمام عزیزان ما رو در بر میگیره
447
00:45:46,964 --> 00:45:50,832
این کار رو اینقدر خوب انجام میدیم
که گاهی میبینیم خطوط تراز درختان
448
00:45:50,857 --> 00:45:55,341
شهرها و خانهها روی
اون خط پدیدار میشه
449
00:45:57,206 --> 00:46:00,581
و وقتی سرانجام نگاهمون به خشکی میافته،
چشمهامون رو میمالیم
450
00:46:00,606 --> 00:46:07,536
تا نکنه این هم یکی از توهماتی باشه که
امیال و خواستههامون جعل میکنند
451
00:46:59,087 --> 00:47:01,829
وقتی که دیگر شش فرزند
ریشههای عمیقی داشتند
452
00:47:01,869 --> 00:47:05,728
و تنهاشان توان بالا رفتن به
سوی بالاترین رویاها را داشت
453
00:47:05,807 --> 00:47:10,721
قلب بئاتریش شروع به
داشتن فضایی برای افق کرد
454
00:47:10,846 --> 00:47:13,299
عشق خستگیناپذیر
بئاتریش برای بچههایش
455
00:47:13,324 --> 00:47:19,056
حالا در عشقی به خشکی بازتاب مییافت،
که رویای خانهای بر آن [خشکی] را در سر داشت
456
00:47:19,081 --> 00:47:24,066
با فضایی برای فرزندانش،
نوههایش و درختان میوه
457
00:47:26,080 --> 00:47:30,938
درختان پرتقال اولین ساکنین
آن سرزمین متلاطم بودند
458
00:47:30,963 --> 00:47:37,377
که بئاتریش چنان دوستش میداشت
که انگار دنباله خانوادهش بود
459
00:47:41,166 --> 00:47:46,157
با آن راستینگی که او از گیاهان به ارث
برده بود، تمام درختها را رویاپردازی میکرد
460
00:47:46,282 --> 00:47:50,020
حتی رویای آن را در سر
داشت که خانه رویاروی آب باشد
461
00:47:50,052 --> 00:47:55,528
تا ریشههای معلق هنریک
همیشه جایی برای استراحت بیابند
462
00:47:56,162 --> 00:48:00,591
بئاتریس هیچگاه به
خوشحالی آن زمان نبود
463
00:48:00,981 --> 00:48:03,220
وقتی به او نگاه انداختم
464
00:48:03,245 --> 00:48:11,565
بدن پرنده-مانندم به شادی و آرامشی دست
یافت که فقط مادران توان بخشیدنش را دارند
465
00:48:36,891 --> 00:48:41,180
در آلمانی "موتر"، در ارمنی "مای"
466
00:48:42,288 --> 00:48:47,202
در بلغاری "میادا"،
در کاتالانی "ماره"
467
00:48:48,522 --> 00:48:54,405
در چینی "موچی"،
در دانمارکی "مور"
468
00:48:55,037 --> 00:49:00,443
در فرانسوی "مِره"،
در یونانی "میتِرا"
469
00:49:01,051 --> 00:49:06,153
در عبری "ایما"، در هندی"مات"
470
00:49:06,769 --> 00:49:12,167
در انگلیسی "مادِر"،
در لاتین "ماتِر"
471
00:49:12,527 --> 00:49:18,097
در تایلندی "مای"،
در پرتغالی "مائه"
472
00:49:22,277 --> 00:49:26,925
روزی که تریش مُرد، اولین کلمهای
را که در زندگیام به زبان آورده بودم
473
00:49:27,002 --> 00:49:29,955
برای آخرین بار به زبان آوردم
474
00:49:30,525 --> 00:49:35,556
نفس عمیقی کشیدم و
به آرامی با خودم گفتم:
475
00:49:37,047 --> 00:49:39,321
"مادر".
476
00:50:13,281 --> 00:50:18,107
اگرچه اواسط بهار بود،
وقتی مادرم را از دست دادیم
477
00:50:18,132 --> 00:50:23,421
خزانی شبیه به اندوهی که
حس میکردیم بر ما فرو افتاد
478
00:50:24,084 --> 00:50:26,865
هرروز که خورشید بالا میآمد
479
00:50:27,749 --> 00:50:32,834
هرروز صبحی داشت، عصری و شبی
480
00:50:33,731 --> 00:50:38,742
و هرروز رودخانهها
خودشان را به دریا میافکندند
481
00:50:38,767 --> 00:50:41,540
بیآنکه از طغیان آن
واهمهای داشته باشند
482
00:50:42,680 --> 00:50:48,547
و، برای ما،
همه اندوه بود. ما مثل طبیعی بیجان بودیم
483
00:50:48,654 --> 00:50:53,340
ما دنیا را به چشمی میدیدیم
که انگار داخل یک نقاشی بودیم
484
00:50:53,365 --> 00:50:57,834
درحالی که زندگی بیرون [تابلو]
همچنان به ادامه دادن اصرار میورزید
485
00:51:01,207 --> 00:51:05,043
اقامتهای پدرمان
در دریا طولانیتر شد
486
00:51:06,002 --> 00:51:08,634
به گمانم نگاه کردن به
ما برای او دشوار بود
487
00:51:08,659 --> 00:51:14,423
همانطور که برای ما
دشوار بود به یکدیگر نگاه کنیم
488
00:51:14,448 --> 00:51:17,943
از حرفهامان جز برای چیزهای ضروری،
کم کرده بودیم
489
00:51:17,968 --> 00:51:21,504
و من به باغ خانه پناه بردم
490
00:51:21,529 --> 00:51:28,488
چکمههای لاستیکی را میپوشیدم
و شنکش و بیلچه را دست میگرفتم
491
00:51:28,529 --> 00:51:30,416
همهی بوتهها را هرس میکردم
492
00:51:30,441 --> 00:51:37,345
همهی درختها را آب میدادم،
همینطور گیاهان و هر جنبنده دیگری را
493
00:51:37,370 --> 00:51:39,750
و، مثل وقتی که پنج-ساله بودم
494
00:51:39,775 --> 00:51:43,360
تلاش کردم تا بعضی برگهای
مُرده را دوباره بر سر شاخه بنشانم
495
00:51:43,529 --> 00:51:50,099
انگار که در سقوط آنها اشتباه یا خطایی
در کار بود که من میتوانستم برطرفش کنم
496
00:51:50,099 --> 00:52:00,099
آدرس در دسترس سایت با اینترنت ملی CinemaFreak.Net
497
00:54:47,087 --> 00:54:51,430
چند روز بعد برادرم
نونو سکوتی را که
498
00:54:51,455 --> 00:54:55,829
بینمان شایع شده بود شکست
گفت: "ما شدیم عین ارواح"
499
00:54:56,134 --> 00:54:58,556
و جز این هم نبودیم
500
00:55:02,404 --> 00:55:05,482
مردگان نمیدانند که مرده اند
501
00:55:05,614 --> 00:55:08,778
مرگ مسئلهایست برای زندگان
502
00:55:09,482 --> 00:55:12,169
هنوز آن روز به
خوبی به خاطر نمیآورم
503
00:55:12,247 --> 00:55:17,144
چون روزهایی که همچین اتفاقات بزرگی میافته،
مثل مردن مادر
504
00:55:17,474 --> 00:55:20,169
هیچوقت تبدیل به خاطره نمیشن
505
00:55:20,474 --> 00:55:26,419
فقط برای همیشه به ما میچسبن،
مثل خالهای پوستی که هیچوقت نمیرن
506
00:55:27,535 --> 00:55:31,746
اینها دردناکتر از
اون هستند که به مغز برسن
507
00:55:32,128 --> 00:55:34,948
برای همینه که رو پوستمون نگهشون میدارین
508
00:55:35,463 --> 00:55:39,151
مادر من فقط یک مادر
نبود: یک درخت بود
509
00:55:39,767 --> 00:55:46,844
درختها عاشق زمین ان و به ما اجازه میدن از
شاخههاشون بالا بریم، انگار که کار آسونیه
510
00:55:48,524 --> 00:55:53,133
وقتی مادرم مُرد ما دیگه
نتونستیم از شاخههاش تاب بخوریم
511
00:55:53,281 --> 00:55:56,234
و افتادیم زمین، همهمون
512
00:55:56,922 --> 00:56:04,101
هرگز فراموش نمیکنم دیدن اینکه دنیا
روی دستهای اون کز کرده چجوری بود
513
00:56:15,492 --> 00:56:21,640
در آلمانی "تاختِر"،
در ارمنی "داستری"
514
00:56:22,482 --> 00:56:27,279
در بلغاری "دوستِریا"، در چینی "نیار"
515
00:56:27,964 --> 00:56:33,456
در دانمارکی "داتِر"،
در فرانسوی "فیل"
516
00:56:34,721 --> 00:56:39,472
در یونانی "کُوری"،
در هندی "بیتیت"
517
00:56:40,727 --> 00:56:45,875
در انگلیسی "داوتِر"، در لاتین "فیله"
518
00:56:47,211 --> 00:56:52,047
در رومانیایی "فیکا"، در تایلندی "لوکساو"
519
00:56:53,492 --> 00:56:56,452
در پرتغالی "فیلا"
520
00:56:58,488 --> 00:57:03,729
روزی که به دنیا آمدی برای اولین
بار کلمه "دختر" را به زبان آوردم
521
00:57:03,964 --> 00:57:10,823
بعد بدون اینکه کسی بفهمه،
یک نفس عمیق کشیدم و آروم گفتم:
522
00:57:10,970 --> 00:57:13,572
"این معجزهست"
523
00:57:16,263 --> 00:57:18,770
این اولین عکسمه
524
00:57:19,254 --> 00:57:24,019
پدرم جاسینتو عکس رو گرفت، و تا امروز،
نمیدونه چطوریه که رو حالت فکوسه
525
00:57:24,044 --> 00:57:26,622
آخه دستهاش میلرزیده
526
00:57:26,647 --> 00:57:31,006
درباره من، مادرم فقط سر از چیزی
درآورد که 9 ماه تموم تصورش میکرده
527
00:57:31,404 --> 00:57:36,631
این لحظهایه که دیدار کردیم و
قول دادیم یکشنبهها کیک شکلاتی بپزیم
528
00:57:36,724 --> 00:57:42,880
ملودرامهایی که به گریه میاندازنمون
کرایه کنیم و اسم خیلی از درختها رو بدونیم
529
00:57:43,191 --> 00:57:49,200
روزی که مادرم گفت: "کاتارینا،
دیدن پرواز تو باید خیلی قشنگ باشه"
530
00:57:50,411 --> 00:57:54,004
17 سال بعد از گرفتن این عکس
پای پیاده وارد بیمارستان شدیم
531
00:57:54,489 --> 00:58:00,090
رفتیم به اتاقش و من پرسیدم که
چرا مادرم ماسک اکسیژن نداشته
532
00:58:02,727 --> 00:58:06,633
تو به پرستار گفتی که متاستاز [سرطان]
دیگه به ریههاش زده بوده
533
00:58:06,727 --> 00:58:10,243
برای همین مادرت برای نفس
کشیدن به اکسیژن نیاز داشت
534
00:58:11,249 --> 00:58:15,460
من زل زدم به تو و چیزی نگفتم،
چون نمیدونستم چطور میشه چیزی گفت
535
00:58:16,484 --> 00:58:20,686
و چون، سر موقع،
مغز تو واقعیت رو پذیرفت
536
00:58:21,725 --> 00:58:26,115
چشمهات بازِ باز شد،
مثل همون وقتهایی که میخواهی گریه کنی
537
00:58:26,248 --> 00:58:28,935
و به چهره آنا دست زدی
538
00:58:29,044 --> 00:58:31,294
هیچی نگفتی
539
00:58:31,450 --> 00:58:35,606
از اتاق رفتی و از
بیمارستان زدی بیرون
540
00:58:35,964 --> 00:58:37,581
دنبالت اومدم
541
00:58:37,729 --> 00:58:42,346
چند قدمی رفتی و پخش زمین شدی،
شکمت رو هم نگه داشته بودی
542
00:58:42,948 --> 00:58:47,884
شبی بارونی بود و تو هم
تنهایی مشغول گریه بودی
543
00:58:48,735 --> 00:58:50,868
خُشکم زد
544
00:58:51,492 --> 00:58:54,742
خواهرم ترسا،
که کنارم بود، اومد جلو
545
00:58:55,241 --> 00:59:00,832
حرفی نزد،
اما پالتوش رو درآورد و انداخت روت
546
00:59:00,857 --> 00:59:05,302
تکون نخوردی. من هم نخوردم
547
00:59:05,327 --> 00:59:10,908
زل زدم بهت، میدونستم که نتونستم
جلوی این مصیبت ناگزیر ازت مراقبت کنم
548
00:59:10,933 --> 00:59:15,604
بدجوری احساس گناه میکردم،
خالی از کلماتی که تو رو تسلی بده
549
00:59:16,249 --> 00:59:21,533
همچنین، سر از کار دنیا هم در نمیآوردم
550
00:59:46,028 --> 00:59:53,223
مادربزرگ وقتی که من به دنیا اومدم نبودِ تو
فضا رو پر کرده بود، اما نمیتونستم حسش کنم
551
00:59:53,497 --> 00:59:54,903
وقتی که مادرم مرد
552
00:59:54,928 --> 00:59:59,271
من و پدرم در فقدان
کلمه "مادر" به هم پیوستیم
553
00:59:59,296 --> 01:00:02,780
همان وقت سبزیِ چشمهای
پدرم از بین رفته بود
554
01:00:02,805 --> 01:00:07,469
و من از خاطرات درهایی که او قفل
کرده بود و تو باز میکردی خبر داشتم
555
01:00:08,054 --> 01:00:12,678
بعد فهمیدم این نقشی از پدرم
بوده که هیچوقت از وجودش باخبر نبودم:
556
01:00:12,772 --> 01:00:14,896
نقشی که او در کنار تو داشت
557
01:00:15,294 --> 01:00:19,216
نقشی که با مهاجرت
پرندگان ناپدید میشد
558
01:00:20,206 --> 01:00:23,657
چندی پیش فهمیدم که تا صدها سال
559
01:00:23,682 --> 01:00:27,721
مهاجرت پرندگان برای
بشر معمایی بوده است
560
01:00:27,813 --> 01:00:32,782
زمستان که میشد پرندگان کجا میرفتند؟
آنهایی که سرمیرسیدند از کجا میآمدند؟
561
01:00:33,290 --> 01:00:38,946
مرغهای کتان همان زمانی میرفتند که
طرقهها از سوی درختان زمستانی بلند میشدند
562
01:00:39,040 --> 01:00:43,868
سر و کله فاختهها در بهار پیدا میشد و
گذرشان هرگز با شاهینها به هم نمیخورد
563
01:00:44,805 --> 01:00:49,476
گرچه، مردمان باستان خیال
میکردن آن دو یک گونه اند
564
01:00:50,062 --> 01:00:56,624
با کمی تفاوت ظاهری و شخصیتی،
اما یک حیوان یکسان
565
01:00:56,733 --> 01:01:01,028
آنها به سادگی دستخوش
یک مسخ شده بودند
566
01:01:01,053 --> 01:01:07,014
هرجا که بشر توان توضیح را ندارد،
از خودش چیزی درمیآورد
567
01:01:17,803 --> 01:01:20,600
کاتارینا، به کسی نگو
568
01:01:20,881 --> 01:01:23,780
یک چراغقوه بیار، و کلیدهای خونه
569
01:01:23,881 --> 01:01:27,959
یک یادداشت بگذار که نه خیلی
کوتاه باشه نه خیلی طولانی
570
01:01:28,365 --> 01:01:33,982
بگو: "من با پرندهها رفتم،
لطفا به گیاهها آب بدید"
571
01:01:34,007 --> 01:01:39,319
خونه رو مرتب بگذار، یخچال رو هم
طوری پر کن که انگار فردا برمیگردی خونه
572
01:01:39,444 --> 01:01:42,888
گریه نکن و زیاد هم حرف نزن
573
01:01:43,646 --> 01:01:47,684
خاطراتم رو بردار.
من رو با خودت ببر
574
01:01:48,128 --> 01:01:50,309
زمان را با خودت ببر
575
01:01:50,903 --> 01:01:56,777
یکباره ناپدید نشو. اول با
صندلیها و راحتیها درهم شو
576
01:01:57,121 --> 01:02:02,729
دیگه تلفنها رو جواب نده
و توی فرش راهرو حل شو
577
01:02:02,754 --> 01:02:05,510
از ارواح نترس
578
01:02:05,535 --> 01:02:11,980
به قوارهای باش که میبینی،
نه قوارهای که حس میکنی
579
01:02:13,580 --> 01:02:15,580
در جلویی را باز کردم
580
01:02:15,606 --> 01:02:19,089
به آرامی بستمش طوری
که حتی سکوت هم آنرا نشنید
581
01:02:19,129 --> 01:02:20,627
همه خواب بودند
582
01:02:20,652 --> 01:02:24,808
سوار اولین اتوبوسِ مقصدی
شدم که نزدیکترین جا به آسمان بود
583
01:02:25,643 --> 01:02:28,094
چیزهای زیادی بودند که نمیفهمیدم
584
01:02:28,128 --> 01:02:35,143
اما میدانستم آسمان جاییست که بشر هرچه را
که به چنگ نمیآید به آنجا پرتاب کرده است
585
01:02:35,168 --> 01:02:40,907
خدا، مردگان، ابدیت، موجودات ناشناخته:
آنها همه در جایی ناشناخته زندگی میکردند
586
01:02:40,932 --> 01:02:45,657
و به شکلی متمدنانه آنرا قسمت میکردند،
تا برای همه جا باشد
587
01:02:45,682 --> 01:02:48,867
اگر آسمان محل زایش
ناشناختهها بوده است
588
01:02:48,892 --> 01:02:53,962
پس منظره پلی بوده
میان شناخته و ناشناخته
589
01:02:54,884 --> 01:02:57,478
میان مرئی و نامرئی
590
01:02:57,883 --> 01:03:00,461
و من راستیراستی میخواستم نامرئی باشم
591
01:03:01,906 --> 01:03:04,812
میگن که،
منظره متعلق به کسی نیست
592
01:03:05,124 --> 01:03:09,326
اما وقتی که دیدمش،
جونم هم براش میدادم
593
01:03:09,655 --> 01:03:15,310
1, 2, 3, 4, 5...
594
01:03:15,403 --> 01:03:21,340
6, 7, 8, 9, 10...
595
01:03:21,644 --> 01:03:27,815
11, 12, 13, 14, 15...
596
01:03:28,167 --> 01:03:34,525
16, 17, 18, 19, 20...
597
01:03:34,657 --> 01:03:41,907
21, 22, 23, 24, 25...
598
01:03:42,406 --> 01:03:49,578
26, 27, 28, 29, 30...
599
01:03:52,131 --> 01:03:54,271
جاسینتو!
600
01:03:55,116 --> 01:03:56,351
کتی!
601
01:03:56,935 --> 01:03:59,133
- کاتارینا!
- جاسینتو!
602
01:03:59,243 --> 01:04:00,672
جاسینتو!
603
01:04:00,758 --> 01:04:03,008
- کاتارینا
- جاسینتو!
604
01:04:03,055 --> 01:04:05,664
- کاتارینا!
- جاسینتو!
605
01:04:06,391 --> 01:04:08,625
جاسینتو!
606
01:04:08,844 --> 01:04:10,938
جاسینتو!
607
01:04:14,099 --> 01:04:16,294
- کاتارینا!
- کاتارینا!
608
01:06:30,162 --> 01:06:32,177
کاتارینا هرگز تصور نمیکرد
609
01:06:32,202 --> 01:06:36,746
که یک روز به ابرها و
نوک قلههایی حسادت کند
610
01:06:36,771 --> 01:06:40,810
که تا بالاترین ارتفاعات قد کشیدند
و این چنین به آسمان پیوسته اند
611
01:06:41,450 --> 01:06:47,356
ولی او در بند تن خویش بود،
که حالا برای احساسات او بسیار کوچک مینمود
612
01:06:47,965 --> 01:06:52,658
میان او و آنچه که میدید
تمام مادران عالم جای میگرفتند
613
01:06:52,683 --> 01:06:55,331
وقتی که او به بالاترین خطوط خیره میشد
614
01:06:55,526 --> 01:07:00,151
از فکر اینکه ورود به چشمان باریک او
برای کوهستانهای غولآسا، چقدر ساده است
615
01:07:00,510 --> 01:07:06,690
آزرده میشد، گویی که آنها
میتوانستند ظاهر و باطنش را ببینند
616
01:07:15,685 --> 01:07:19,184
حقیقت این است که جاسینتو احساس
میکرد در حال کوچکتر شدن است
617
01:07:19,527 --> 01:07:23,636
تن او بسیار بزرگ بود،
گویی که پوست بسیار زیادی داشت
618
01:07:23,932 --> 01:07:28,712
در ابتدا احساس کرد که نمیتواند به
سرانگشتانش اشراف داشته باشد، بعدها دستها
619
01:07:28,737 --> 01:07:32,182
و سرانجام اشراف داشتن
به شانههایش را دشوار یافت
620
01:07:32,446 --> 01:07:35,655
او به شکلی در حال کوچک
شدن بود که سلولهای بدنش
621
01:07:35,680 --> 01:07:38,844
به بزرگی کوهستانها میشدند
622
01:07:39,686 --> 01:07:42,936
اگرچه تلاش میکرد تا
در قوارهای باشد که میدید
623
01:07:43,067 --> 01:07:46,223
جاسینتو در قوارهای بود که احساس میکرد
624
01:07:46,324 --> 01:07:50,058
با اینحال، این موضوعی معصومیت
خاصی به چشمانش بخشیده بود
625
01:07:50,083 --> 01:07:57,150
حالا او توجه زیادی را معطوف دنیایی
میکرد که پرسشهایش به آسانی پدید میآمدند
626
01:07:57,175 --> 01:08:00,347
میخواست بداند که [مادر]
هنوز در کدام عضو بدن او زنده است
627
01:08:00,372 --> 01:08:03,354
کدام بخش بدنش او را
از همه بیشتر به یاد دارد
628
01:08:03,386 --> 01:08:07,462
و کدام بخش بیشتر از همه شکل اوست
629
01:08:07,487 --> 01:08:10,262
گاهی او به شکلی سودازده
روزهای بعد از آخرین باری که
630
01:08:10,287 --> 01:08:16,615
"مادر" را به زبان آورده بود میشمرد و
اندوهی طاقتفرسا گریبانش را میگرفت
631
01:08:17,527 --> 01:08:21,699
آنوقت او به تمام مادرانی فکر میکرد
که تاکنون وجود داشته اند و مرده بودند
632
01:08:21,996 --> 01:08:27,899
و به تمام مادران مادرها،
و تمام مادران مادران مادرها
633
01:08:27,932 --> 01:08:31,174
و تمام مادران
مادران مادران مادرها
634
01:08:31,774 --> 01:08:36,217
و تمام مادران مادران
مادران مادران مادرها
635
01:08:36,242 --> 01:08:40,937
و تمام مادران مادران
مادران مادران مادران مادرها
636
01:08:41,757 --> 01:08:45,717
و میفهمید که احساسی
که دارد چیز جدیدی نیست
637
01:08:46,257 --> 01:08:48,593
درواقع خیلی هم معمولی بود
638
01:08:48,762 --> 01:08:53,426
اما باور داشت که تنها مادر
خودش یک درخت بوده است
639
01:08:53,753 --> 01:08:57,730
دقیقا همینطور بود
و چشمهای معصومش
640
01:08:57,755 --> 01:09:00,229
به او اجازه میداد شباهتها را
641
01:09:00,254 --> 01:09:05,074
بین بدن خودش و چیزهایی که
محاصرهش کرده بودند، ببیند
642
01:09:05,299 --> 01:09:11,375
از داخل جثه کوچکش،
توجه زیادی به جزئیات میکرد
643
01:10:59,921 --> 01:11:04,101
گفته میشود که،
بعد از دو ماه دوری
644
01:11:04,248 --> 01:11:09,474
باخ به خانه برگشت و فهمید
همسرش ماریا باربارا مرده است
645
01:11:11,294 --> 01:11:16,497
تنها در خانه و غرق در اندوه،
او پشت میز آشپزخانه نشست
646
01:11:16,849 --> 01:11:21,567
و به دیوارها و خانه
خالی دورتادورش خیره شد
647
01:11:23,050 --> 01:11:27,894
بعد برگی کاغذ آورد و
"چاکن" برای ویولون را نوشت
648
01:11:28,815 --> 01:11:35,566
"چاکن" نه فقط برای فراخواندن مردگان،
که برای بیدار کردنشان ساخته شد
649
01:14:01,723 --> 01:14:04,863
برای لحظهای او دیگران
توان حس کردن تنش را نداشت
650
01:14:05,048 --> 01:14:09,571
و جاسینتو قسم خورد که زبان
آدمیان دیگر برایش معنایی ندارد
651
01:14:10,133 --> 01:14:14,859
او خودش را شناور بر هوا یافت،
و همانطور که زولمیرا یکبار گفته بود
652
01:14:15,100 --> 01:14:21,336
زبان پرندگان تنها بر کسانی
فاش میشود که دیگر تنی ندارند
653
01:14:22,563 --> 01:14:25,344
جاسینتو احساس کرد که متعلق به آنجاست
654
01:14:25,452 --> 01:14:31,469
به آن مکانی که در فواصل هستی واقع شده است،
میان آسمان و زمین
655
01:14:31,930 --> 01:14:37,310
بیوزنی، جاسینتو حالا حس میکرد
از زبان پرندگان سر درمیآورد
656
01:14:41,283 --> 01:14:45,023
جاسینتو، زخمهای قلب آدمی دیده نمیشود
657
01:14:45,048 --> 01:14:48,946
مثل پرواز ما، که ردّی در آسمان باقی نمیگذارد
658
01:14:49,524 --> 01:14:52,696
:وقتی از تو پرسیدند، بگو
659
01:14:53,047 --> 01:14:58,343
همراه پرندگان رفتم، آنها بال دارند و من محتاج قلبی نو هستم
660
01:14:59,045 --> 01:15:04,005
هردو از نو شروع میکنیم. ما بال و پر عوض میکنیم و تو واژگانی تازه مییابی
661
01:15:04,341 --> 01:15:07,786
واژگانی که تو را به معناهای تازهای میرسانند
662
01:15:07,966 --> 01:15:11,310
و وقتی که یادت نمیآید...
663
01:15:11,565 --> 01:15:14,339
از خودت چیزی میسازی
664
01:15:25,645 --> 01:15:29,379
یکروز جاسینتو از تریش
پرسید که چقدر او را دوست دارد
665
01:15:29,808 --> 01:15:35,308
تریش پاسخ داد: "سعی کن بال و پر
یک پرنده رو بشمری، یا دونههای شن رو
666
01:15:35,566 --> 01:15:38,878
ستارههای آسمون، یا امواج دریا رو"
667
01:15:38,964 --> 01:15:44,026
"سعی کن فلس تمام ماهیها رو بشمری،
یا موهای حیوانات رو
668
01:15:44,414 --> 01:15:48,502
"علفهای دشتهای اطراف،
درختها و میوههاشون رو
669
01:15:48,527 --> 01:15:52,597
"و عدد نَشمُردنی خیلی از
چیزهای نشمردنی رو حساب کن"
670
01:15:52,806 --> 01:15:55,541
جاسینتو گفت: "اینکه محاله"
671
01:15:55,566 --> 01:15:59,464
"محال؟ نخیر، یک عالمهست"
672
01:16:00,363 --> 01:16:03,938
وقتی دستآخر به نوک
بلندترین کوه رسیدند
673
01:16:03,963 --> 01:16:06,461
جاسینتو حس کرد به
قوارهی چیزیه که میبینه
674
01:16:06,486 --> 01:16:10,986
و در تمام چیزهای ابدی
چشمهای مادرش رو دید
675
01:16:11,565 --> 01:16:16,479
بر بلندای بالاترین کوهستان،
جاسینتو دیگر توجهی به چشمانداز نداشت
676
01:16:16,811 --> 01:16:20,154
و هرچه میدید بئاتریش بود
677
01:16:48,095 --> 01:16:54,749
کاتارینا گاهی دلسرد میشد
و دلتنگ شفافیت مادرش میشد
678
01:16:54,774 --> 01:16:58,477
تنها عقیده باقیماندهش
این بود که مادران
679
01:16:58,502 --> 01:17:03,525
تنها خدایان
بدونِ کافر بودند
680
01:17:12,615 --> 01:17:17,389
به قصد فراموش کردن اینکه او که بود*،
او بلندترین کوه را تا بالا درنوردید
681
01:17:18,081 --> 01:17:23,322
اما به آنجا که رسید،
کاتارینا عظمت چشمانداز،
682
01:17:23,611 --> 01:17:28,993
امواج بیشمار یا گُستره گزاف
درختان و کوهها را درنیافت
683
01:17:29,860 --> 01:17:34,594
سخت نگاه کرد،
اما تنها خودش را یافت
684
01:17:54,082 --> 01:17:56,666
خواب دیدم که
داشتی میاومدی دیدنم
685
01:17:56,691 --> 01:18:00,356
خیلی ناجور بود،
چون نمیدونستم باید چهکار کنم
686
01:18:00,601 --> 01:18:03,624
بدنم دیگر به بدن تو عادت نداشت
687
01:18:03,649 --> 01:18:07,422
و قلبم، لبریز از شادی،
این اتفاق را باور نمیکرد
688
01:18:07,859 --> 01:18:12,717
اما تو آمدی و من بهت گفتم: "مامان،
تو نمیتونی اینجا باشی. تو مُردی"
689
01:18:13,092 --> 01:18:18,538
و تو گفتی: "احمق نباش،
کاتارینا. من نمردم. نمیبینی اینجام؟"
690
01:18:18,563 --> 01:18:23,418
"باید یک کاری رو راست و ریس
میکردم و بیشتر از انتظارم طول کشید"
691
01:18:23,443 --> 01:18:27,951
"بیشتر از انتظارت طول کشید؟ مامان،
الان 15 سال شده"
692
01:18:28,287 --> 01:18:32,083
"همونجور که گفتم،
فکر نمیکردم اینقدر وقتم رو بگیره"
693
01:18:32,108 --> 01:18:36,201
"بعدا توضیح میدم. حالا از
خودت برام بگو. همین مهمه"
694
01:18:36,303 --> 01:18:39,068
"حالت چطوره؟ اوضاعت چطور بوده؟"
695
01:18:39,093 --> 01:18:45,343
و در اون لحظه خشکم زده،
چون نمیدونم چطور 15 سال رو خلاصه کنم
696
01:18:45,368 --> 01:18:49,906
حتی دیگه نمیدونم چطور باهات حرف بزنم،
یا اینکه اصلا مادر داشتن چطوریه
697
01:18:49,931 --> 01:18:53,751
فورا میپرسم: "کی
رسیدی؟ کجا ساکنی؟"
698
01:18:53,806 --> 01:18:58,376
و تو، همیشه با زیرکی،
میگی: "اتاق کرایه کردم. اصلا هم آسون نبود"
699
01:18:58,486 --> 01:19:01,009
"دیدی خونه تو لیسبون چقدر گرون شده؟"
700
01:19:01,034 --> 01:19:06,737
- "یعنی چی که اتاق کرایه کردی؟"
- "نمیخواستم مزاحم تو و پدرت شم"
701
01:19:06,847 --> 01:19:10,017
پس اوضاع واقعا از این قرار بود
702
01:19:10,126 --> 01:19:15,556
تو کنارم بودی و من
کلی گفتنی برات داشتم
703
01:19:15,850 --> 01:19:20,995
اما بابت یک جلسه عجله داشتم، برای
همین گوشیم رو برداشتم تا ساعت رو ببینم
704
01:19:21,020 --> 01:19:26,332
- و تو گفتی: "این چیه؟"
- "این چیه؟ این تلفن همراهه"
705
01:19:26,449 --> 01:19:28,302
"پس دکمههاش کجاست؟"
706
01:19:28,327 --> 01:19:33,092
و من بهت از گوشیهای هوشمند
گفتم و اینکه حتی میشه بری تو اینترنت
707
01:19:33,631 --> 01:19:39,380
تو جا خوردی و بعد،
یکباره، خیلی ناراحت شدی
708
01:19:39,849 --> 01:19:45,606
"چطور اینهمه چیز رو از دست دادم؟
نگاه کن چقدر عوض شدی! بزرگ شدی!"
709
01:19:46,129 --> 01:19:49,342
و وقتی دیدم که چیزی نمونده بزنی زیر گریه،
فوری گفتم:
710
01:19:49,367 --> 01:19:55,039
"نه، مامان، چیزی اونقدرها هم عوض نشده،
ولی هرچی رو که بخوای بدونی بهت توضیح میدم"
711
01:19:55,374 --> 01:19:58,459
"وقت که داریم، نه؟"
712
01:19:58,600 --> 01:20:02,176
تصمیم گرفتم به کسی نگم که از اینها گذشته،
تو زنده بودی
713
01:20:02,201 --> 01:20:06,467
چون میترسیدم به محض بیان کردنش،
ماجرا دروغ از آب دربیاد
714
01:20:06,608 --> 01:20:08,959
و واقعا دلم میخواست تو زنده باشی
715
01:20:09,365 --> 01:20:13,624
هرروز که بیدار میشدم،
میرفتم سر کار و با عجله میزدم بیرون
716
01:20:13,649 --> 01:20:18,688
همیشه هم با این عذر که باید به چند تا
کار برسم، اما عوضش میاومدم دیدن تو
717
01:20:19,414 --> 01:20:21,164
تو میخواستی همهچیز رو ببینی
718
01:20:21,189 --> 01:20:24,805
تو لیسبون کیفت کوک بود و
میخواستی سوشی بخوری
719
01:20:24,830 --> 01:20:29,783
از اونجایی که قبلا نخورده بودی،
اما حالا مُد شده بود
720
01:20:30,529 --> 01:20:33,239
هرروز با کشفهای
تازهای همراه بود
721
01:20:33,264 --> 01:20:36,297
مخصوصا ویکیپدیا
خیلی برات جالب بود
722
01:20:36,322 --> 01:20:40,587
هرروز از یک کشف
جدیدت برام میگفتی
723
01:20:42,885 --> 01:20:47,228
هیچ از خودت حرف نمیزدی،
همیشه از من حرف میزدی
724
01:20:47,253 --> 01:20:49,971
و خیلی چیزها بود که
میخواستم ازت بپرسم
725
01:20:49,996 --> 01:20:54,175
درباره خیلی چیزها
شک و شبهه داشتم
726
01:20:54,933 --> 01:20:57,230
مامان،
تو بودی که با پرندهها رفتی
727
01:20:57,698 --> 01:21:02,706
اما همیشه بهار که
میاومد تو رو یاد میکردم
728
01:22:37,851 --> 01:22:40,701
کی موهای بچهها رو درست میکنه؟
729
01:22:40,726 --> 01:22:45,105
کی رومیزی رو صاف و
صوف میکنه و خونه رو میآفرینه؟
730
01:22:45,130 --> 01:22:48,013
کی چشمهای بچهها
رو راهنمایی میکنه؟
731
01:22:48,254 --> 01:22:50,217
مادران
732
01:22:50,242 --> 01:22:57,047
دستان مادران، پر از ناکامیهای گذشته،
اما محل رویش هرروزهی گلهای نو
733
01:22:57,484 --> 01:23:02,944
در دستان یک مادر همیشه بستری
[پهن] است و همیشه فرصتی [در کار]
734
01:23:07,482 --> 01:23:11,451
مادر من در بحثهای درباره وجود
خدا و موجودات ناشناخته حضور دارد
735
01:23:11,621 --> 01:23:16,822
او در پاییز هم هست، در برگهای
زردی که آرام روی پیادهرو میافتند
736
01:23:16,847 --> 01:23:21,893
مادر من در مرتب کردن صندوقها حضور دارد،
در مرتب کردن کودکی ما در گذر عمر
737
01:23:22,002 --> 01:23:26,829
چه کس دیگری جز او اسباببازیهایی را که
ژوآوو در 6 سالگی ساخته بود نگه میداشت؟
738
01:23:26,854 --> 01:23:32,143
مادرم در عیشِ عصرهنگام حضور دارد، در چای،
در کاناپهای قهوهای که دیگر وجود ندارد
739
01:23:32,168 --> 01:23:34,527
و در مجموعه چوبهای الف
740
01:23:34,552 --> 01:23:38,579
مادرم در مونتارژیل است،
در درختان نارنجی که تمام سال میوه میدهند
741
01:23:38,604 --> 01:23:44,776
در عشق بیچون و چرای نسبت
به گلها و در نام کوچکش، تریش
742
01:23:44,855 --> 01:23:49,665
مادرم در شاهماهیهای سرخِ سِتوبال،
در تصمیمات احمقانه
743
01:23:49,698 --> 01:23:52,297
در فروتنی و خشونت طبیعت حضور دارد
744
01:23:52,322 --> 01:23:55,306
مادرم در نامههای عاشقانه
محبوس در صندوقچه است
745
01:23:55,455 --> 01:23:58,347
او در شامهای شب کریسمس که
خواهرم آماده میکرد حضور دارد
746
01:23:58,372 --> 01:24:02,582
مادرم در چشمان خواهرم است،
در بینی ژوآوو، در شانههای نونو
747
01:24:02,607 --> 01:24:05,354
در ملایمت زی، در همدلی پدرو
748
01:24:05,379 --> 01:24:10,964
مادرم در خندههای من حضور دارد، در کک مکهای
من و در ناتوانیام در برنامهریزی کردن
749
01:24:11,283 --> 01:24:13,343
مادرم در اصلاحات ارضی حضور دارد
750
01:24:13,368 --> 01:24:17,342
مادرم در لباسهای سرخ زندگی میکند،
در پردههای سبز-رنگ
751
01:24:17,367 --> 01:24:22,281
و در صفحات گرامافونی که ضبط میکردیم
تا پدرمان بتواند صدای ما را در دریا بشنود
752
01:24:22,609 --> 01:24:28,491
مادرم در غروب خورشید زندگی میکند
و هرروز به کف دریا شیرجه میرود
753
01:24:34,616 --> 01:24:43,225
621, 622, 623, 624...
754
01:24:44,365 --> 01:24:53,365
625, 626, 627, 628.
755
01:25:11,603 --> 01:25:16,892
بیاینکه خودش متوجه باشد،
زمان توسط جاسینتو سپری شد
756
01:25:17,375 --> 01:25:23,407
که حالا موهای خاکستری داشت، خاطرات جدید،
خانوادهای که بزرگ شده بود، و 69 سال سن
757
01:25:24,376 --> 01:25:28,953
وقتی که 57 ساله شد،
جاسینتو فهمید که او به آن سنی رسیده
758
01:25:29,047 --> 01:25:31,586
که مادرش با در آن [سن] به ابدیت پیوسته است
759
01:25:31,688 --> 01:25:36,302
او به خودش در آینه نگریست و در
باب هرکاری که کرده بود تامل کرد
760
01:25:36,327 --> 01:25:39,717
همینطور در باب هرچه که
هنوز برایش رخ نداده بود
761
01:25:39,857 --> 01:25:43,161
او به این نتیجه رسید که
اگر در همان لحظه میمرد
762
01:25:43,324 --> 01:25:46,794
بسیار ناراحت میشد
763
01:25:50,164 --> 01:25:53,671
بابا، وقتی تو متن این فیلم رو خوندی،
گفتی:
764
01:25:54,209 --> 01:25:56,974
"بعضی اتفاقات دقیقا اینشکلی نبوده"
765
01:25:57,364 --> 01:26:01,504
من جواب دادم: "اگر اتفاقات اینشکلی
نیفتاده، پس دیگه مشکل کجاست؟"
766
01:26:02,085 --> 01:26:06,293
"اما میتونست بیفته! حتی
اسم من اصلا جاسینتو نیست!"
767
01:26:06,326 --> 01:26:10,356
"اما میتونست باشه. خیلی
اصیلتر از هنریک میشد"
768
01:26:10,381 --> 01:26:12,646
"آره، اما مادرم من رو هنریک صدا میزد"
769
01:26:12,801 --> 01:26:16,220
"ببخشید، بابا، اما اگه دو تا هنریک
میداشتیم، فیلم گیجکننده میشد"
770
01:26:16,245 --> 01:26:20,128
"کاتارینا،
بچهها که اسم والدینشون رو معلوم نمیکنن!"
771
01:26:20,282 --> 01:26:22,414
"زمان که عقبکی حرکت نمیکنه"
772
01:26:22,602 --> 01:26:26,984
"میفهمم که شاید خیلی دلگرمکننده نباشه،
اما خب اینجوریه دیگه"
773
01:26:27,601 --> 01:26:32,457
"بابا، بگذار از یک برخورد که توو بازار
کهنهفروشها برام پیش اومد تعریف کنم"
774
01:26:32,482 --> 01:26:37,708
"داشتم برای فیلم دنبال لباس میگشتم
که با یک خانم فروشندهی خوب آشنا شدم"
775
01:26:38,042 --> 01:26:43,026
"این رو بردار، خانم، ارزونه. و این
دامن هم ببر. با این پیراهن خوب درمیآد"
776
01:26:43,620 --> 01:26:46,596
"ممنون،
اما برای خودم نمیخوام. برای فیلمه"
777
01:26:46,846 --> 01:26:49,705
- "آه، تو فیلم درست میکنی؟"
- "دارم یکی درست میکنم"
778
01:26:49,846 --> 01:26:53,978
به من نگاه کرد و گفت: "من
تو کار تئاتر بودم. عاشقش بودم"
779
01:26:54,093 --> 01:26:56,163
لبخند زدم. "چه دورانی؟"
780
01:26:56,412 --> 01:27:02,146
"خیلی سال پیش. به گمونم مال قبل از دورانی
بود که تو شورای شهر آمادورا کار میکردم"
781
01:27:02,411 --> 01:27:07,379
"اونجا کار میکردید؟"
"آره. از 1981 تا 2001"
782
01:27:07,606 --> 01:27:11,230
"پس شاید مادر من هم میشناختید،
همونجا کار میکرد"
783
01:27:11,360 --> 01:27:14,744
- "اسمش چی بود؟"
- "آنا ماریا پینتو"
784
01:27:14,844 --> 01:27:18,469
"معلومه که میشناسمش! ازش بپرس ببین..."
785
01:27:18,592 --> 01:27:23,873
نگذاشتم جملهش رو تموم کنه.
"دیگه نمیتونم بپرسم. آخه مُرده"
786
01:27:23,966 --> 01:27:28,967
"چه بد شد! خیلی جوون بود.
حالا داره یادم میآد"
787
01:27:29,169 --> 01:27:32,097
"چه زن زیبایی بود،
با ککمک و یک لبخند گشاده"
788
01:27:32,122 --> 01:27:35,239
- "خیلی زن خوبی بود"
- "بله، بود."
789
01:27:35,862 --> 01:27:39,768
"راستی که بود. این رو بهخاطر
این نمیگم که مادر تو بوده"
790
01:27:40,079 --> 01:27:43,345
"این اخبار ناراحتم کرد"
791
01:27:45,134 --> 01:27:47,836
خانم فروشنده متاثر به
نظر میرسید و من گفتم:
792
01:27:47,861 --> 01:27:53,040
"عجب تصادف شیرینی بود!
که بعد از اینهمه سال اینجا هم رو دیدیم"
793
01:27:53,790 --> 01:27:57,118
"راست میگی"
و بعد پیراهن رو داخل کیسه گذاشت
794
01:27:57,265 --> 01:28:01,812
"این دامن هم هدیهی من"
"ممنونم، خیلی قشنگه"
795
01:28:01,882 --> 01:28:06,734
"از دیدنتون خوشحال شدم،
اما یادم رفت اسمتون رو بپرسم"
796
01:28:07,131 --> 01:28:10,881
لبخند زد و گفت: "اِشپرانسا" (امید)
797
01:28:49,637 --> 01:28:52,661
قبل از مرگ،
پدربزرگم از بچههاش خواست
798
01:28:52,686 --> 01:28:56,537
تا کمکش کنند نامههای
خودش و تریش رو بسوزاند
799
01:28:57,685 --> 01:29:01,739
هنریک، که خیلی مریضاحوال بود،
از پس این کار برنمیاومد
800
01:29:01,942 --> 01:29:06,528
و خیلی براش سخت بود
تا سند عشقش رو بسوزونه
801
01:29:08,159 --> 01:29:12,423
بچهها روی خوش نشون ندادند،
چون براشون خیلی سخت بود
802
01:29:12,448 --> 01:29:17,620
تا کلماتی را که از دستهای
مادرشان بیرون آمده بسوزانند
803
01:29:18,168 --> 01:29:22,933
اون کلمات شامل اشارات دستهایی
بود که اونها رو بزرگ کرده بود
804
01:29:23,338 --> 01:29:25,690
و دنیاشون رو شکل داده بود
805
01:29:25,924 --> 01:29:33,196
با اینحال، در ته دل،
میدونستند که اون نامهها به دنیای خصوصی
806
01:29:33,221 --> 01:29:37,150
مرد و زنی تعلق داشت که
از قضا والدین اونها بودند
807
01:29:39,135 --> 01:29:44,767
هر کدومشون کلماتی رو که در اون
نامههای بستهبندی شده نهفته بود متصور شدند
808
01:29:44,883 --> 01:29:49,266
اگر دستشون به اون کلمات نمیرسید،
این حق رو داشتن که از خودشون بسازن
809
01:29:49,291 --> 01:29:52,423
و این چنین دوباره
مادرشون رو تصور کنن
810
01:30:17,367 --> 01:30:20,405
روز بعد، وقتی همه خواب بودند
811
01:30:20,430 --> 01:30:23,099
جاسینتو از خونه بیرون زد
و روانهی دریاچه پشت سد شد
812
01:30:23,124 --> 01:30:25,837
همونجایی که نامهها رو سوزانده بودند
813
01:30:27,641 --> 01:30:33,094
متاثر،
فهمید که بعضی چیزها از آتش نیرومندتر اند
814
01:30:49,644 --> 01:30:52,262
روزی که اسباب و اثاثیه
باقیمونده رو از خونهای بردند
815
01:30:52,287 --> 01:30:57,016
که خانواده توش بزرگ شده بود،
پدربزرگم در خواب مُرد
816
01:30:57,041 --> 01:31:00,229
درد نکشید. و
میدونست که ممکنه بره
817
01:31:00,689 --> 01:31:03,834
همهچیز معصومانه آماده شده بود
818
01:31:03,859 --> 01:31:08,564
و دستهای فرزندان او چند
برابر شده بودند تا کودکیای را که
819
01:31:08,589 --> 01:31:13,099
به خوبی در صندوقچهها مهر و موم شده بود،
با خود ببرند، مجموعههایی بیپایان
820
01:31:13,124 --> 01:31:16,967
[به قدر] چندین دهه،
و خاطرات مادرشان را
821
01:31:18,608 --> 01:31:21,301
اما کسی به خاطر
نداشت تا دانههایی را که
822
01:31:21,326 --> 01:31:25,294
در تمام این سالها،
بئاتریش در سراسر خانه پراکنده بود، بردارد
823
01:31:26,083 --> 01:31:30,474
میگویند گیاهانی که از قیافههای
موذی دور باشن، سریعتر رشد میکنن
824
01:31:30,566 --> 01:31:33,939
خانه برای یک ماه خالی مانده بود
825
01:31:33,964 --> 01:31:37,315
و در طی آن مدت،
تمام دانهها جوانه زدند
826
01:31:37,494 --> 01:31:41,611
و طبیعت، که در گذشته در میان
دستهای مادر آنها زندگی میکرد
827
01:31:41,743 --> 01:31:43,601
تمام خانه را تصاحب کرد
828
01:31:44,499 --> 01:31:47,163
چراکه بئاتریش به
خودش اجازه مردن نمیداد
829
01:31:47,444 --> 01:31:52,209
عشق او به زمین بسیار عظیم
بود و با فراچنگ آوردن خانه
830
01:31:52,606 --> 01:31:58,114
به فرزندانش یادآوری کرد
که قسمت آنها پرنده بودن است
831
01:31:58,114 --> 01:32:08,114
اپلیکیشن اندروید سینمافریک, حرفه ای ترین اپ دانلود و پخش آنلاین فیلم و سریال با زیرنویس فارسی چسبیده و بدون سانسور, دریافت اپ از سایت www.cinemafreak.net
832
01:35:29,804 --> 01:35:33,202
عزیز من، چهار فرزند ارشدمان با من اند
833
01:35:33,567 --> 01:35:39,145
که اگرچه خجالتی و عجیب،
اما میخواهند پیامشان را بگذارند
834
01:35:39,809 --> 01:35:44,714
حتما باید به شیوه خودشان متاثر باشند،
چراکه میدانند قرار است صداشان را بشنوی
835
01:35:44,800 --> 01:35:47,749
بی اینکه تو را ببینند یا بشنوند
836
01:35:47,774 --> 01:35:54,140
بهرحال، عزیز من، ما اینجا هستیم، نزدیک تو،
و تو را غرق بوسههای گرم خود میکنیم
837
01:35:56,045 --> 01:35:58,920
بابایی، من هنریک مانوئل ام
838
01:35:59,004 --> 01:36:01,778
برات کلی ماچ میفرستم
839
01:36:01,803 --> 01:36:08,270
و این هم بگم که هیچوقت یادمون نمیره
از حضرت عیسی بخوایم که نگهدارت باشه
840
01:36:08,295 --> 01:36:12,521
و اینکه کلی دلتنگت هستیم
841
01:36:12,809 --> 01:36:16,246
- حالا نوبت پدروئه. پدرو!
- چیه؟
842
01:36:16,271 --> 01:36:19,778
- بیا با بابا حرف بزن!
- من حرف زدم!
843
01:36:22,297 --> 01:36:23,993
چه قول و قراری گذاشتیم؟
844
01:36:24,288 --> 01:36:26,920
- تو چی میخوای بابایی...؟
- عشق و بوسهها
845
01:36:27,006 --> 01:36:28,584
- بوسههای زیاد؟
- درسته
846
01:36:28,881 --> 01:36:32,457
نونو چطور؟ بیا با بابا حرف بزن!
847
01:36:33,284 --> 01:36:34,542
چی گفتی؟
848
01:36:34,821 --> 01:36:38,165
اما باید بلندتر بگی،
وگرنه بابا صدات رو نمیشنوه!
849
01:36:38,281 --> 01:36:40,982
بوسههای زیاد برای بابایی
850
01:36:41,007 --> 01:36:45,093
یک عالم! ترسا کوچولو چطور؟ او
هم اینجاست و میخواد برات کلی...
851
01:36:45,118 --> 01:36:46,819
دامن مامان رو نگاه!
852
01:36:48,046 --> 01:36:50,351
درسته؟ یک عالم بوسه!
853
01:36:50,801 --> 01:36:54,894
دوست داری بابایی زود بیاد خونه،
مگه نه؟
854
01:36:55,053 --> 01:36:56,427
مطمئنی؟
855
01:36:57,567 --> 01:37:00,247
برای بابایی بوس بفرست!
856
01:37:10,295 --> 01:37:20,295
« ارائه شده توسط رسانه بزرگ سینمافریک »
[ CinemaFreak.Net ]